Από τη Δυναστεία Τσιν (221–206 π.Χ.) έως τη Δυναστεία Τσιν (1644–1912 μ.Χ.), η Κίνα κυβερνούνταν από μια εξαιρετικά κεντροποιημένη αυτοκρατορική γραφειοκρατία χτισμένη σε τρεις πυλώνες:
Οι λειτουργοί επιλέγονταν με βάση την ικανότητα, όχι την αριστοκρατική γέννηση, εξασφαλίζοντας ικανή διοίκηση.
Μια αυστηρή κατακόρυφη δομή τοποθετούσε τον αυτοκράτορα στην κορυφή, με σαφώς ορισμένους βαθμούς και ευθύνες μέχρι τους τοπικούς αρχόντες.
Οι λειτουργοί εστιάζουν σε συγκεκριμένους τομείς—οικονομικά, στρατιωτικά, δικαστικά, δημόσια έργα—επιτρέποντας αποτελεσματική διαχείριση τεράστιας αυτοκρατορίας.
Η κεντρική λεπίδα του στρατού προσλήψεων ήταν το σύστημα δημόσιων εξετάσεων, ανοιχτό σε όλους τους ικανούς άνδρες. Η επιτυχία παρείχε επίσημο status, κοινωνική κίνηση και καριέρα στη διοίκηση.
Εξαντλητικοί νομικοί κώδικες ρύθμιζαν τα πάντα από φορολογία έως ποινικό δίκαιο. Η γραφειοκρατία εκτείνονταν σε επαρχιακά, επαρχιακά και χωριάτικα επίπεδα, όπου οι τοπικοί λειτουργοί διατηρούσαν τη τάξη, συλλέγαν φόρους και υλοποιούσαν κεντρικές πολιτικές.
Αυτό το σύστημα επέτρεψε στην Κίνα να διακυβερνά ένα τεράστιο, ποικιλόμορφο πληθυσμό για πάνω από δύο χιλιετίες, αφήνοντας μόνιμη διοικητική κληρονομιά.
