Η πλημμύρα ποταμών, συχνά βλεπόμενη ως κίνδυνος, είναι αδόμητο της πολιτείας για χιλιετίες. Οι κοινωνίες έχουν αναπτύξει εξελιγμένους τρόπους να αξιοποιήσουν τα οφέλη της ενώ να μειώσουν τους κινδύνους.
Οι ετήσιες πλημμύρες καταθέτουν θρεπτικά πλούσιο ίλο, ανανεώνοντας την εδάφική εύφορια. Αρχαία Αίγυπτος (Νείλος), Μεσοποταμία (Τίγρης-Ευφράτης), κοιλιάδα Ινδού, Κίνα (Κίτρινος Ποταμός) χτίσαν αγροτικές αυτοκρατορίες σε αυτόν τον κύκλο. Σύγχρονη έκδοση: ελεγχόμενη πλημμυρική άρδευση, recess γεωργία.
Το ψηλό νερό επιτρέπει βαθύτερα πλοία να φτάσουν εσωτερικά λιμάνια, να παρακάμψουν ραγιάδες και να έχουν πρόσβαση σε εποχιακά κανάλια. Ο Νείλος, Αμαζονίας, Μισσισιπι, Μекονγκ, Ιραβάδι παραμένουν ζωτικοί πλημμυρικοί δρόμοι.
Τα φράγματα συλλαμβάνουν τις κορυφές πλημμύρας, αποθηκεύοντας νερό για ξηρά περίοδο παραγωγή ενέργειας, άρδευση και αστική προμήθεια. Ελεγχόμενες απελευθερώσεις μειώνουν τις κατωρυχιακές κορυφικές ροές. Παράδειγμα: Three Gorges Dam (Γιάντσε) – πλημμυρικός έλεγχος, 22,5 GW ενέργεια, ναυσιγία.
Ορισμένοι πλημμυρικοί δρόμοι, bypasses και δεξαμενές διατήρησης (π.χ. Yolo Bypass στον Ποταμό Σακραμέντο, Birds Point-New Madrid Floodway στον Μισσισιπι) πλημμυρίζουν عمدικά γεωργικά εδάφη για να γλιτώσουν πόλεις.
Η επανασύνδεση ποταμών με πλημμυρικά πεδία αναγεννά υγροτόπους, παραικτικούς δάσους και τόπους αναπαραγωγής ψαριών. "Room for the River" (Ολλανδία), αποκατάσταση ποταμού Kissimmee (FL), απομάκρυνση φραγμάτων (Μισούρι). Οφέλη: βιοποικιλότητα, φίλτρωση νερού, αποθήκευση άνθρακα, αναψυχή.
Οι πλημμύρες φέρνουν ίλο που διατηρεί την ξηρά γη δέλτα, τις φράγμα-νησίδες και τις ακτινές υγροτόπους εναντίον υποβρύχισης και αύξησης επιπέδου θαλάσσης. Διαδερχόμενα ιλύος (Μισσισιπι Δέλτα) μιμούνται αυτό.
Η σύγχρονη διαχείριση πλημμύρας ζητά "συμπόρευση με πλημμύρες"—ενσωμάτωση δομικών (φράγματα, φράγματα) και μη-δομικών (ζωνοποίηση, ασφάλιση, πρόβλεψη, αποκατάσταση πλημμυρικών πεδίων) μέτρων για τη μέγιστη οφέλη ελαχιστοποιώντας τον καταστροφικό κίνδυνο.
