Κάθε μεγάλη πόλη έχει τα εικονικά της. Ο Πύργος του Άιφελ στο Παρίσι, η Γέφυρα του Μπρουκλίν στη Νέα Υόρκη και ο Πύργος της Πίσας στην... πού αλλού; Αυτά είναι όλα γνωστά και βοηθούν τους ανθρώπους να συνδεθούν με την πόλη. Ορισμένα εικονικά είναι πιο σύγχρονα και όχι τόσο μεγαλειώδη σε κλίμακα, αλλά εξακολουθούν να προκαλούν μια γνήσια αίσθηση αναγνώρισης στους ανθρώπους. Στο Λονδίνο, ένα από τα σύμβολα είναι τα Διπλοκαταστρώματα Λεωφορεία. Αυτά τα κόκκινα γίγαντες έχουν πάλαι ως στήλη στο Λονδίνο και όταν οι άνθρωποι σκέφτονται την πόλη, αυτό είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που έρχονται στο μυαλό.
Το πρώτο κόκκινο διπλοκαταστρώμα Routemaster αποκαλύφθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1956. Τα λεωφορεία σχεδιάστηκαν για να αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα ηλεκτρικά τρολλέι. Τα διπλοκαταστρώματα ήταν συνεργατική προσπάθεια μεταξύ του σχεδιαστή του London Transport Douglas Scott, της AEC και των μηχανικών της Park Royal.
Ένα από τα πλεονεκτήματα του διπλοκαταστρώματος λεωφορείου είναι το δύο-επίπεδο σχέδιο, που εξυπηρέτεται διπλάσιος επιβάτες από τα πιο βαρύτατα, μονοκαταστρώματα λεωφορεία. Άλλο μοναδικό χαρακτηριστικό είναι το κύριο σώμα του λεωφορείου, το οποίο κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο. Το αλουμίνιο έχει το πλεονέκτημα να είναι ελαφρύτερο από τους σιδηρούς προγόνους του, και αντιστέκεται στην οξείδωση. Το λεωφορείο διαθέτει servo στερέωση και αυτόματες ταχύτητες, και οι δύο τεχνολογία αιχμής στα έτη 50. Από την προοπτική του επιβάτη, το προηγμένο σύστημα ανάρτησης κάνει την διαδρομή πολύ πιο άνετη.
Τα διπλοκαταστρώματα λεωφορεία προσέφεραν σύστημα hop on/hop off, σημαίνοντας ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν από το λεωφορείο όπου και όποτε ήθελαν. Τα λεωφορεία θα ταξίδευαν με χαμηλότερη ταχύτητα που θα επέτρεπε σε έναν επιβάτη να μπει ασφαλώς στο οχήμα μεταξύ σταθμών, ενώ ήταν κινούμενο. Άλλη υπηρεσία μοναδική στα διπλοκαταστρώματα είναι η εμπειρία του ελεγκτή. Οι ελεγκτές συλλέγουν τις χρεώσεις, πουλάνε εισιτήρια και κατευθύνουν τους ανθρώπους στις διαθέσιμες θέσεις. Κινούνται ελεύθερα μέσα στο λεωφορείο κάνουν συνομιλία με τους επιβάτες και παρέχουν αίσθηση κοινότητας.
Εκτός από την ανάγκη να διατηρούν χαμηλότερη ταχύτητα για να επιτρέψουν τα οφέλη ανόδου και κατεβάσεως, το κύριο ζήτημα με τα διπλοκαταστρώματα λεωφορεία ήταν η ασφάλεια. Παρά τα λίγα ατυχήματα, προέκυψαν ανησυχίες για ανθρώπους που πηδάνε ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας από ένα κινούμενο λεωφορείο. Άλλο πρόβλημα είναι ότι μέχρι το 2017, όλα τα λεωφορεία θα απαιτούν να είναι προσβάσιμα από καροτσάκια. Η αναδιάρθρωση του υπάρχοντος σχεδιασμού για να προσαρμοστεί θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη και ακριβή.
Το Routemaster ήταν το τελευταίο λεωφορείο που σχεδιάστηκε πλήρως από το London Transport. Τον Δεκέμβριο 2005, το Routemaster διπλοκαταστρώμα τρέξε την τελευταία του υπηρεσία ως δημόσιο οχήμα μεταφοράς. Σήμερα, τα λεωφορεία εξακολουθούν να βλέπονται στην πόλη αλλά χρησιμοποιούνται κυρίως από χειριστές τουρ ως οχήματα sightseeing ή ενοικιάζονται για ειδικές περιστάσεις. Αν και αυτό το εικονικό δεν εξυπηρετεί πλέον τον αρχικό του σκοπό, παραμένει μεγάλο μέρος της λονδινικής κοινωνίας και θα συνεχίσει να αντιπροσωπεύει την πόλη στα νου των ανθρώπων πανταχού.
