Τα τρενάκια (cable cars) χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια, αλλά πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ιδέα πώς λειτουργούν. Το απλό σύστημα καλώδιων μπορεί να εξηγηθεί σε οποιονδήποτε αγαπά και απολαμβάνει την ιδέα της μεταφοράς με τρενάκια.
Τα τρενάκια εμφανίστηκαν πρώτη φορά στην βικτωριανή Σαν Φρανσίσκο του 19ου αιώνα. Το τρενάκι λειτουργεί μέσω συστήματος τροχιών και sheave που δημιούργησε ο πατέρας του τρενακιού, Andrew Hallidie. Σύμφωνα με το cablecarmuseum.org, το αρχικό τρενάκι χρησιμοποιούσε ένα "dummy car" που στεγάζε το μηχανισμό κλέψης και φρένασης, για να τραβήξει ένα τρενάκι επιβατών.
Το τρενάκι συνδέεται με κινούμενα καλώδια με τη βοήθεια μουνιών ομοίων σε πειρίνα που ονομάζονται grips και βρίσκονται κάτω από τον δρόμο. Τα καλώδια λειτουργούν με τη βοήθεια μιας κεντρικής μονάδας ισχύος (powerhouse). Η powerhouse τραβάει βρόχους καλώδιου με 510 ίππους δυνάμεως σταθερά στα 9,5 μίλια ανά ώρα (15,3 χλμ/ώρα).
Τα τρενάκια κινούνται πάνω σε σιδηροδρομικές ράγες που περικλείουν τα καλώδια. Ένας gripman ξεκινά το τρενάκι τραβώντας ένα桿 (lever) που λειτουργεί το grip. Το grip κλείνει γύρω από το καλώδιο και ξεκινά την κίνηση. Όταν ο gripman χρειάζεται να σταματήσει το τρενάκι, πρέπει απλώς να αφήσει το grip από τα καλώδια και να εφαρμόσει τον φρένο.
Ιστορικό Σημείωμα: Το σύστημα τρενακιών της Σαν Φρανσίσκο είναι το τελευταίο λειτουργικό τούτο σύστημα στον κόσμο και έχει αναγνωριστεί ως Εθνικό Ιστορικό Σημεία.
