Η ανάλυση συμπεριφοράς ταξιδιωτών είναι ένα σύνολο μεθόδων που χρησιμοποιούνται για να εντοπιστεί πώς, γιατί και πού ταξιδεύουν οι άνθρωποι. Κυβερνητικοί οργανισμοί, οργανώσεις αστικού σχεδιασμού και ιδιωτικές συμβουλευτικές εταιρείες διενεργούν αυτή την έρευνα για να βελτιώσουν την συνολική αποδοτικότητα στα μοντέλα μεταφορών και ταξιδιών. Οι λεπτές ανακριβείς υπολογισμοί στον αστικό σχεδιασμό μπορούν να εμποδίσουν μια περιοχή οικονομικά ή να προκαλέσουν σημαντική χρηματική σπατάλη.
Στην δεκαετία του 1940, αρχές ανάλυσης συμπεριφοράς ταξιδιωτών αναλύσαν τα ταξίδια εργατών στην Αγγλία, προετοιμάζοντας έργα αναβίωσης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτό το σημείο, η εργασία χωρίστηκε σε προβλέψιμες κατηγορίες, όπως διάρκεια χρόνου και πρότυπα μετακίνησης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα μοντέλο για την πρόβλεψη κυκλοφορίας και ταξιδιών.
Το 1963, το "Traffic in Towns" του Colin Buchanan θεμελίωσε αρχές του πιο συνηθισμένου τύπου ανάλυσης, της πρόβλεψης μεταφορών. Η κλασική πρόβλεψη μεταφορών χρησιμοποιεί ένα μοντέλο τεσσάρων βημάτων. Πρώτα, οι αναλυτές εκτιμούν τη συχνότητα ταξιδιών προς ή μακριά από έναν συγκεκριμένο προορισμό, φτάνοντας σε έναν αριθμό για τη γεννήση ταξιδιών. Δεύτερον, οι αναλυτές συνδέουν τις αρχές των ταξιδιών με τον προορισμό, και αντίστροφα, φτάνοντας σε έναν αριθμό για τη διανομή ταξιδιών. Τρίτον, οι αναλυτές περιορίζουν τους τρόπους μεταφοράς, δίνοντας μια άποψη των επιλογών τρόπου μεταφοράς που χρησιμοποιούν συνήθως οι ταξιδιώτες. Τέταρτον, οι αναλυτές προσπαθούν να αντιστοιχίσουν τον τρόπο, τον προορισμό και την αρχή σε μια συγκεκριμένη διαδρομή.
Η έρευνα χρήσης χρόνου αναλύει πώς οι άνθρωποι διαιρούν την ημέρα τους—συμβατικό, δεσμευμένο, απαραίτητο και ελεύθερο χρόνο. Ο συμβατικός χρόνος αναφέρεται στο χρόνο που δίνεται στην εργασία ή άλλες συμβατικές διατάξεις. Ο δεσμευμένος χρόνος περιλαμβάνει πιο ασαφώς καθορισμένες ευθύνες, όπως η ανατροφή οικογένειας ή η συντήρηση σπιτιού. Ο απαραίτητος χρόνος αναφέρεται στο χρόνο που διατίθεται για απαιτούμενες δραστηριότητες, όπως τρώγωμα και ύπνος. Ο ελεύθερος χρόνος αναφέρεται σε όποιον χρόνο απομένει, αν και δεν σημαίνει απαραίτητα χρόνο που χρησιμοποιείται για διασκέδαση.
Τροποποιήσεις των κλασικών αναλυτικών μοντέλων που διαμορφώθηκαν μεταξύ της δεκαετίας του 1940 και της δεκαετίας του 1970 λαμβάνουν υπόψη τάσεις φύλου, φυλής, τάξης και εθνικής προέλευσης στα πρότυπα. Το Συμβούλιο Μητροπολιτικών Μεταφορών της Νέας Υόρκης δημιούργησε ένα "Best Practice Model", το οποίο επιχειρεί να προβλέψει πώς οι δημογραφικές αλλαγές επηρεάζουν τις μετακινήσεις μέσα σε μια περιοχή. Άλλες κυβερνητικές και ιδιωτικές υπηρεσίες έχουν αναπτύξει μοντέλα που βαρύνουν διαφορετικά συνεντεύξεις, κόστος, οφέλη και δεδομένα ψηφοφοριών.
Οι αρχές της δεκαετίας του 1970 σήμαναν την ίδρυση του Διεθνούς Συλλόγου για Έρευνα Συμπεριφοράς Ταξιδιωτών για να διευκολυνθεί η συζήτηση μεταξύ ερευνητών. Κάθε τρία χρόνια, ο σύλλογος οργανώνει συνέδριο όπου τα μέλη παρουσιάζουν την εργασία τους. Ο σύλλογος δημοσιεύει επιλογές από κάθε συνέδριο, συνοψίζοντας τις εξελισσόμενες ανησυχίες των αναλυτών συμπεριφοράς και την αλλαγόμενη δυναμική της ίδιας της συμπεριφοράς ταξιδιωτών.
