Όλοι οι άνθρωποι και τα πάντα όσα γνωρίζουν ταξιδεύουν συνεχώς μέσα στο χρόνο. Συνεχώς, κινείστε μέσα στο χρόνο σε μια γραμμική διαδρομή. Αντί να είναι σημεία στη διάσταση του χρόνου, το παρελθόν και το μέλλον περιγράφουν κατευθύνσεις και το παρόν απλώς περιγράφει πού βρίσκεστε.
Αντίθετα με τον χώρο, όπου υπάρχουν τρεις άξονες, σε κάθε έναν από τους οποίους μπορείτε να κινείτε έως 360 μοίρες, ο χρόνος είναι μονοδιάστατος. Υπάρχει μόνο πίσω (παρελθόν) και μπροστά (μέλλον) στη διάσταση του χρόνου. Επιπλέον, το ταξίδι στο παρελθόν θεωρείται γενικά αδύνατο, καθώς θα παραβαίνε τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής. Έτσι, υπάρχει πραγματικά μόνο μία κατεύθυνση στην οποία οτιδήποτε μπορεί να πάει στον χρόνο — η κατεύθυνση στην οποία πάντα πηγαίνουν όλα.
Αν και η αναστροφή μέσω χρόνου είναι αδύνατη, η επιτάχυνση δεν είναι. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν θεώρησε και η πειραματική επιβεβαίωση επιβεβαίωσε ότι ένα αντικείμενο που ταξιδεύει με τεράστιες ταχύτητες, κοντά στη ταχύτητα του φωτός, θα εμπειρία χρόνο πιο αργά από την υπόλοιπη Αλληλουχία, έχοντας ως καθαρό αποτέλεσμα τη μεταφορά αυτού του αντικειμένου μέσα στο χρόνο με επιταχυνμένη ρυθμό σε σύγκριση με τα πάντα τα άλλα.
Ενώ δεν αλλάζει πραγματικά τον ρυθμό με τον οποίο εσείς, ως αντικείμενο, θα ταξιδεύατε μέσα στο χρόνο, η κρυονική θα παρείχε ένα μέσο με το οποίο η συνείδηση κάποιου θα μπορούσε να φερθεί αμέσως από ένα σημείο στο χρόνο σε ένα άλλο, τοποθετημένο πολύ μακριά στο μέλλον του πρώτου σημείου. Δυστυχώς, ενώ το μέρος της κρυονικής που ασχολείται με την ψύξη του υποκειμένου έχει εξακριβωθεί, η αναβίωση είναι ένα πρόβλημα που παραμένει ανεπίλυτο.
