Πού αναπτύσσονται τα τροπικά ξηρά δάση: Η εποχιακή ξηρασία καθορίζει την κατανομή τους

Τα τροπικά ξηρά δάση εμφανίζονται όπου ένας προσδιορισμένος ξηρός периодός (4–8 μήνες) εναλλάσσεται με υγρό περιόδο. Τα δέντρα ρίχνουν τα φύλλα τους για να διατηρήσουν νερό—εναντίον των υγρῶν δασών, που παραμένουν ירוקπράσινα.

Παγκόσμια Κατανομή

• Μεξική και Κεντρική Αμερική: Πασιφική ακτή (Σιναλόα έως Γουανακάστε), Λεκάνη Μπαλσά, Γιουκατάν
• Νότια Αμερική: Καατίνγκα (ΒΝ Βραζιλία), Τσάκο (Βολιβία/Παραγουάη/Αργεντινή), μεσοανδίνες κοιλάδες
• Αφρική: Περιφέρειες Μιομπό, μετάβαση Σαέλ, Μαδαγασκάρη (δυτικά/νότια)
• Ασία: Κεντρική Ινδία (Πλατό Δεκάν), Σρι Λάνκα (ξηρά ζώνη), ΔΝ Ασία (κεντρική Ταϊλάνδη, Μιανμάρ, Βιετνάμ)
• Αυστραλία: Βόρεια Κווινσλανδ, Κιμβερλή (ΔΑ), Τοπ Ενντ (ΒΤ) — μονσούνικα ξηρά δάση
• Καραϊβική: Ισπανιόλα, Κούβα, Τζαμαϊκα, Πουέρτο Ρίκο (υποβρυχίες πλευρές)

Διαγνωστικά Χαρακτηριστικά

• Ετήσια υγρότητα: 500–2.000 mm (κυκλική)
• Φυλλοβόλων κορύφωση: 50–100% απώλεια φύλλων στον ξηρό περιόδο
• Προσαρμογή στη φωτιά: Συχνές χαμηλής έντασης καύσεις
• Υψηλή ενδημικότητα: Ειδικευμένη χλωρίδα/ζωολογία

Απειλές

Μετατροπή σε λιβάδια/γεωργίες (ειδικά σόγια, γάιδαροι), αποσύνδεση, εισβάλλοντα χόρτα (buffelgrass), κλιματική αλλαγή που επιδεινώνει τη ξηρασία. Πιο απειλούμενα από τα υγρά δάση—<90% του αρχικού εύρους παραμένει σε πολλές περιοχές.

Δεν είναι «αποκλιμακωμένα υγρά δάση»—είναι ένα διακριτό, αρχαίο, εξαφανιζόμενο βιότοπο.