Ενήλικες άρρενες Αθηναίοι με πολίτες γονείς. Εξομολογούμενα δικαιώματα: ψήφος στην Εκκλησία (Ekklesia), ηγεσία αξιωμάτων, υπηρεσία σε δικαστικές επιτροπές, ιδιοκτησία γης. ~10–20% του πληθυσμού.
Ελεύθεροι ξένοι κάτοικοι. Δεν μπορούσαν να ιدودέξουν γη ή να αναλάβουν αξιώματα· πλήρωναν ειδικό φόρο (metoikion)· υποχρεούταν σε στρατιωτική υπηρεσία. Ζωτικοί για την οικονομία (εμπόριο, τέχνες, τράπεζες). Μπορούσαν να είναι πλούσιοι.
Ανθρώπινα σκλάβια—καμία νομική προστασία. Πηγές: αιχμάλωτοι πολέμου, εμπόριο, γέννηση. Εργάζονταν σε οικίες, αγροκτήματα, μεταλλεία (άργυρος Λαυρίου), εργαστήρια. Μπορούσαν να ελευθερωθούν (γίνομενο μέτοικοι).
Πολίτιδες γυναίκες: Διαχειρίζονταν την οικία (oikos), ανατρέφαν παιδιά, συμμετείχαν σε θρησκευτικές εορτές. Καμία πολιτικά δικαιώματα· υπό άρρεν κύριο (kyrios). Μπορούσαν να ιدودέξουν περιουσία (περιορισμένα).
Μέτοικες/σκλάβες γυναίκες: Λιγότερες προστασίες, πιο σκληρή εργασία.
Τα όρια μετέβαλαν με την πάροδο του χρόνου. Πλούσιοι μέτοικοι μερικές φορές εξουσιάζουν επιρροή· μερικοί σκλάβοι (δημόσιοι σκλάβοι) είχαν παρα-αξιωματικές ρόλους. Αλλά το χάσμα πολίτης/μη πολίτης ήταν η θεμελιώδης πολιτική διαστολή.
