Οι δύο βασικοί στόχοι των ξενοδοχείων – άνετα και ασφαλή πελάτες – είναι σε αντίθεση. Τα ξενοδοχεία πρέπει να εφαρμόζουν μέτρα ασφαλείας χωρίς να κάνουν τους ξένους να νιώθουν άβολα. Το "Cornell Hotel & Restaurant Administration Quarterly" βρήκε ότι οι ξενούχοι δεν εκτιμούν metal detectors, ορατές όπλισμένες φρουρές, έλεγχο ταυτότητας κατά records αστυνομίας. Στην ξενοδοχειακή, η ασφάλεια είναι λεπτό equilibrio.
Βίντεο παρακολούθηση σε δημόσιους χώρους, παρακολουθούμενη από reception ή security, είναι cost-effective τρόπος να παρακολουθείτε τα premises. Η παρουσία κάμερας CCTV σε ορατές θέσεις απειλεί και δίνει επιπλέον αίσθηση ασφαλείας. Ανθρώπινη παρακολούθηση παραμένει αποτελεσματική: security personnel ως boy/doormen, ασφαλίζοντας περίμετρο και early warning για ύποπτες συμπεριφορές.
Κάθε ξενοδοχείο πρέπει να εκπαιδεύει το προσωπικό στην αναγνώριση ριψοκίνδυνων καταστάσεων και πώς να ζητάει βοήθεια. Εκπαίδευση σε διαδικασίες διαφυγής. Drills και simulations για test των emergency plans.
Η διαχείριση πρέπει να μοιράζεται πληροφορίες με αστυνομία και first responders προκαταβολικά. Πυροσβεστική: αντίγραφο επιπέδων για emergencies. Αστυνομία: alerts για γενικές απειλές (π.χ. τρομοκρατία).
Καλός σχεδιασμός βοηθάει την ασφάλεια. Ξενοδοχείο set back από δρόμο, driveways/parking μακριά από δωμάτια. Lobby windows με ασφαλές γυαλί. Key cards μόνο για τον όροφο του ξενούχου (π.χ. 16ος όροφος δεν πατάει κουμπί 14ου).
