Τα boutique hotels είναι μικρές, τζενεράτικ ιδιότητες που διακρίνονται για την προσφορά μοναδικών, γεωγραφικά συγκεκριμένων εμπειριών στους ταξιδιώτες. Συχνά αναφέρονται και ως "lifestyle" ή "design hotels". Εμφανίστηκαν לראשונה στα أوائل της δεκαετίας του 1980 στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο, ενώ σήμερα βρίσκονται στις περισσότερες μεγάλες πόλεις και δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς. Ο ίδιος ο όρος είναι λίγο αόριστος, ειδικά επειδή τα μεγάλα ξενοδοχειακά brands τον έχουν υιοθετήσει ως μάρκα marketing, και η ξενοδοχειακή βιομηχανία δεν αναγνωρίζει μια ξεκάθαρη ορισμική βάση. Ωστόσο, η πλειοψηφία των boutique hotels μοιράζεται ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά στο σχεδιασμό, το στυλ και την ελκυστικότητά τους.
Τα περισσότερα boutique hotels διαθέτουν το πολύ 150 δωμάτια. Δίνουν έμφαση στην εξατομικευμένη υπηρεσία και διατηρούν χαμηλό το αναλογικό των καταλυμένων προς το προσωπικό. Μερικά απαιτούν από το προσωπικό να απευθύνονται σε κάθε πελάτη με το όνομά του. Υπάρχουν εξαιρέσεις: ο Ian Schrager, πατέρας του κινηματικού των boutique hotels, συχνά ξεφύγει από την τάση, όπως με το 594 δωμάτια Paramount Hotel στη Νέα Υόρκη, το οποίο ανήκει τώρα στην Sol Melia Hotels and Resorts. (Ο Schrager, συνιδρυτής του Studio 54, θεωρείται ένας από τους πατέρες του boutique hotel και τώρα συνεργάζεται με την Marriott International για το άνοιγμα αλυσίδας boutique hotels.)
Τα boutique hotels ξεχωρίζουν για τον πρωτοπόρο σχεδιασμό τους. Τα περισσότερα ξενοδοχεία αλυσίδων ακολουθούν αυστηρά πρότυπα σχεδιασμού, ώστε κάθε δωμάτιο να είναι το ίδιο "κουτί" με τις ίδιες удобства, και οι εξωτερικοί χώροι να ταιριάζουν σε ένα πρότυπο. Τα boutique hotels αναλαμβάνουν μια αρχιτεκτονική που ταιριάζει στην πόλη ή την περιοχή στην οποία βρίσκονται, και συχνά κάθε δωμάτιο έχει τη δική του μοναδική αφή. Το Emperor Hotel στη Βετζίνυκ ονομάζει τα δωμάτια και τις σουίτες του με τα ονόματα κινεζικών αυτοκρατόρων, προσφέροντας στους ξένους νέα εμπειρία κάθε φορά που επιστρέφουν.
Τα boutique hotels βρίσκονται στις επιχειρηματικές και ψυχαγωγικές πρωτεύουσες που διασφαλίζουν αρκετή κίνηση για να είναι κερδοφόρα: Νέα Υόρκη, Σικάγο, Λονδίνο, Σαν Φρανσίσκο, Παρίσι, Λος Άντζελες. Μικρότερες "hip" αγορές όπως η Όστιν, Τέξας, που προσελκύουν νεότερους ταξιδιώτες, είναι επίσης ελκυστικές. Οι ιδιοκτήτες boutique hotels στοχεύουν επίσης σε δημοφιλείς θαλάσσιους προορισμούς, χτίζοντας συνήθως μακριά από τις πολυσύχναστες παραλίες. Αυτά τα ξενοδοχεία προσφέρουν μια πιο έντονη εμπειρία, με ιδιωτική πρόσβαση στην πισίνα, ιδιωτικές εκδρομές και δραστηριότητες όπως μαθήματα ζωγραφικής.
Το στόχος κοινού για τα περισσότερα boutique hotels είναι νέοι, εύποροι, περιπετειώδεις ταξιδιώτες. Οι καταλυμένοι είναι κυρίως στην ηλικία των 20 έως των πρώιμων 50. Τα boutique hotels έχουν γίνει πρόσφατα δημοφιλής επιλογή και για τους επιχειρηματικούς ταξιδιώτες. Η Utell Hotels & Resorts, που αντιπροσωπεύει περισσότερες από 3.000 ιδιότητες σε 130 χώρες, αναφέρει ότι η εταιρική χρήση ανεξάρτητων, μικρών ξενοδοχείων αυξήθηκε κατά 89% από το 2007 στο 2008. Οι εταιρείες τα χρησιμοποιούν για να προσελκύσουν τους νεότερους υπαλλήλους τους που αρέσει να συνδυάζουν τις επιχειρηματικές ταξιδιωτικές τους με προσωπικό χρόνο διακοπών.
Αν και πολλά boutique hotels είναι, κατά ορισμό, ανεξάρτητα, ένας αριθμός αλυσίδων έχει ενσωματώσει την έννοια. Το πιο εμφανές είναι η Starwood Hotels & Resorts, η οποία λάνσαρε το boutique-themed brand W το 1999 και αργότερα μια μεσαίας τιμής έκδοση, την Aloft. Η Kimpton Hotel and Restaurant Group λειτουργεί μερικές δεκάδες boutique hotels στην Αμερική, πολλές διαφημιζόμενες με τα δικά τους ονόματα, όπως το Hotel George στη Βασιντόνη και το Hotel Allegro στο Σικάγο. Η Schrager-founded Morgans Hotel Group διαχειρίζεται επίσης περίπου δέκα boutique hotels στην Αμερική και το Λονδίνο, συμπεριλαμβανομένου του ομώνυμου Morgans Hotel στη Νέα Υόρκη.
