Τα ξενοδοχεία και τα resorts είναι μια βιομηχανία υπηρεσιών. Δεν υπάρχει κάτι σημαντικότερο σε οποιαδήποτε βιομηχανία υπηρεσιών από την ικανοποίηση του πελάτη και την ασφάλεια των ξένων. Καμία άλλη βιομηχανία υπηρεσιών δεν έχει το βάρος της διατήρησης των πελατών ασφαλών όσο η τουριστική βιομηχανία, επειδή καμία άλλη βιομηχανία υπηρεσιών δεν έχει πελάτες σε τόσο μεγάλο μειονέκτημα. Οι ξένοι των ξενοδοχείων αφήνουν τακτικά τα δωμάτιά τους με αξιόλογα μέσα. Μπορούν να γίνουν ευάλωτοι όταν κοιμούνται ή ντύνονται, ή να τραυματιστούν ως αποτέλεσμα της αμέλειας του ξενοδοχείου. Έτσι υπάρχουν πολλά πράγματα να σκεφτεί κανείς από την άποψη της διαχείρισης, και η ασφάλεια είναι ένα από τα μεγάλα ανήκετα.
Όταν οι ταξιδιώτες σκέφτονται την ασφάλεια του ξενοδοχείου, αν σκέφτονται καθόλου, πιθανότατα σκέφτονται αν τα αξιόλογά τους είναι ασφαλή σε ένα απρόσκοπτο δωμάτιο. Οι ξένοί χρειάζονται επίσης να νιώσουν ασφαλείς ενώ κινούνται μέσα στα όρια των δωματίων τους, στην περιοχή του ξενοδοχείου και στην άμεση vecinότητα του προορισμού τους. Εκτός αν μένουν σε μια χώρα όπου οι τρομοκρατικές επιθέσεις στα ξενοδοχεία δεν είναι τόσο ασυνήθιστες, σχεδόν δεν σκέφτονται ποτέ ότι το ξενοδοχείο στο οποίο μένουν μπορεί να γίνει στόχος για τρομοκρατική επίθεση. Αλλά το 2007 το Center for Hospitality Research στο Cornell University School of Hotel Administration εξέδωσε μια αναφορά το 2007 με τίτλο «The Safety and Security of U.S. Hotels: A Post-September 11 Report». Σε αυτή, οι καθηγητές Cathy Enz και Masako Taylor ανέφεραν ότι τα ξενοδοχεία των ΗΠΑ «στέλνουν pat» με διαδικασίες που ήταν במקום πριν το 9/11. Το ένα τρίτο των διαχειριστών ξενοδοχείων που ερευνήθηκαν δεν έκανε τίποτα για να αλλάξει τις διαδικασίες ασφαλείας τους ως αποτέλεσμα των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Μια follow-up έρευνα έδειξε ότι τα ξενοδοχεία που αναθεώρησαν και ενίσχυσαν τις πολιτικές τους ήταν upscale, luxury και high-end resorts, αεροδромικά ξενοδοχεία και αστικές ιδιότητες.
Μερικές από τις νέες πολιτικές που βάλθηκαν σε ισχύ περιλαμβάνουν την εγκατάσταση συσκευών υψηλής ασφάλείας είσοδου, ανιχνευτές εδώδαι εξωστικών, και σε κάποια ξένα ξενοδοχεία, σκύλους ανίχνευσης βόμβας που ελέγχουν τυχαία ξένους και αποσκευές. Αλλά δύο ξενοδοχεία στη Γiakάρτα βομβαρδίστηκαν τον Ιούλιο του 2009 από αυτοκτονικούς βομβαρδιστές που έκαναν check-in ως πληρώνοντες ξένοι. Χρησιμοποίησαν τα δικά τους δωμάτια ξενοδοχείου ως «command post» και εργαστήριο για να συναρμολογήσουν τις βόμβες τους.
Η Duos Technologies, Inc. είναι μια εταιρεία αφιερωμένη στη διατήρηση των επισκεπτών των ξενοδοχείων ασφαλών. Ο Αντιπρόεδρος τους είναι ο Charles Goslin. Ο Goslin εξέδωσε ένα έγγραφο το 2008 που συζητά τα «best practices» ασφαλείας των ξενοδοχείων. Ξεκινούν με τυπικό εξοπλισμό περιμετρικής ασφαλείας: κάμερες. Γράψατε:
«Η περιμετρική ασφάλεια θεωρείται συνήθως το εξωτερικό δακτύλιο της 'ασφάλειας στο βάθος', η οποία ακολουθεί μια μεθοδολογία deterrence-through-design που περιλαμβάνει φράχτες ή τείχη, bollards, barriers, κάμερες, ανιχνευτές ύψους στις πύλες, και φωτισμό. Το στοιχείο deterrence αυτού του σχεδιασμού υποτίθεται ότι είναι η απογοήτευση ή η τρομοκράτηση του ασήμαντου (μικρού εγκλήματος που ψάχνει για εύκολη είσοδο), και η καθυστέρηση του σοβαρού (επαγγελματίας εγκληματίας, ή τρομοκράτης διακινδυνευτής με ατζέντα).»
Αλλά οι κάμερες στο και γύρω από το κτίριο, αν και ένας πιθανός deterrent, μπορούν να κάνουν λίγο για να σταματήσουν μια βίαιη επίθεση. Μπορούν μόνο να κοιτάξουν αδίκοπα και να καταγράψουν το περιστατικό για μελλοντική δίωξη. Η προσθήκη μιας δυνάμεως ασφαλείας που μπορεί να παρακολουθεί μια τράπεζα οθονών, ωστόσο, μπορεί να βελτιώσει την ασφάλεια καθώς οι 'smart cameras' μπορούν να ειδοποιήσουν έναν αξιωματικό όταν κάτι δεν πάει καλά. Ένας αξιωματικός μπορεί να δει οποιαδήποτε δραστηριότητα που γίνεται κάτω από την κάμερα, και να πάρει άμεση ενέργεια σε πραγματικό χρόνο.
Τα ξενοδοχεία υποτίθενται ότι είναι ευγενικά μέρη. Και για το μεγαλύτερο μέρος, είναι. Αλλά με όλη αυτή την ευγενική ελευθερία έρχεται η λεπτής γραμμή που περπατούν οι διαχειριστές ξενοδοχείων όταν προσπαθούν να κρατήσουν τους ξένους τους ασφαλείς. Τάσεις στη διαχείριση ξενοδοχείων έχουν προκαλέσει τους διαχειριστές να κοιτάξουν τις ανάγκες των ξένων τους λίγο περισσότερο. Για παράδειγμα, τα τελευταία δεκαετίες έχουν δείξει αύξηση στον αριθμό των γυναικών που ταξιδεύουν μόνος τους για επιχειρήσεις. Η ανάγκη να τις κρατήσουν ασφαλείς είναι ανώτατη στην σκέψη του διαχειριστή. Έτσι, εκτός από τις κάμερες, πολλά ξενοδοχεία έχουν ξεκινήσει να χρησιμοποιούν πρόσθετα εσωτερικά κλειδαρώματα πόρτας ξένων και να εκπαιδεύουν τους υπαλλήλους να είναι ενήμεροι για τυχόν μέτρα ασφαλείας και ασφαλείας במקום. Δεν υπάρχουν πραγματικοί κυβερνητικοί κανονισμοί, και έτσι τα ξενοδοχεία πρέπει να αυτο-ρυθμίζονται, αλλά οι ξένοί πρέπει να κάνουν το ίδιο.
Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε από το Travel and Leisure, ο συγγραφέας Barbara Benham αναφέρει ότι οι ξένοί πρέπει να ρωτάνε διάφορα τυπικά ερωτήματα όταν κλείνουν δωμάτιο ξενοδοχείου. Λαμβάνοντας την ευθύνη για την προσωπική τους ευημερία είναι ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο ένας ξένος ξενοδοχείου μπορεί να εξασφαλίσει τη δική του ασφάλεια. Ρωτήστε, για παράδειγμα, αν υπάρχει πλήρους ωράριου ασφαλείας στην προσωπικό, αν οι ξένοί απαιτούνται να δείξουν μια κυβερνητική ταυτότητα κατά την εγγραφή, αν η πρόσβαση στους όροφους των δωματίων περιορίζεται στους ξένους του ξενοδοχείου και αν ναι, πώς; Άλλα ερωτήματα περιλαμβάνουν αυτά για το προσωπικό: έχουν γίνει background checks σε όλους τους υπαλλήλους που έχουν πρόσβαση στους ξένους και/ή τα δωμάτια και έχουν λάβει εκπαίδευση σε μέτρα ασφαλείας; Η λήψη ευθύνης για τη δική σου ασφάλεια είναι τελικά ο καλύτερος τρόπος να διασφαλίσεις ότι η διαμονή σου στο ξενοδοχείο είναι ασφαλής.
