Τα δάση δεν είναι γραφικά φόντα—είναι πλανητικά συστήματα υποστήριξης ζωής. Κάθε ανάσα, κάθε γεύμα, κάθε σταθερή κλιματική στιγμή αποδίδεται σε λειτουργίες δάσους. Δείτε πώς υποστηρίζουν την πολιτισμό.
Τα δάση παράγουν ~30% του οξυγόνου της Γης (το φυτόπλαγκτον κάνει το υπόλοιπο) και αποθηκεύουν ~860 Gt άνθρακα—περισσότερο από ατμόσφαιρα + ορυκτά καύσιμα μαζί. Μόνα τα τροπικά δάση απορροφούν ~1,5 Gt C/έτος. Η αποδάση αναστρέφει αυτό: η Αμαζονία τώρα εκπέμπει περισσότερα από όσα απορροφά στα έτη ξηρασίας.
Οι δασικές κορφές εμποδίζουν τη βροχόπτωση, μειώνοντας την蚀蚀. Οι ρίζες δημιουργούν μακροπόρους για διείσδυση. Τα έδαφη λειτουργούν ως σφουγγάρια—αναφορτιζοντας τους υδατοφόρους, διατηρώντας τη βασική ροή, μαλακώνοντας τις πλημμυρες. Η θεωρία «βιοτικής αντλίας» υποστηρίζει ότι τα δάση οδηγούν την ηπειρωτική ανακύκλωση υγρασίας. Προστασία υδρολογικής λεκάνης = υδατική ασφάλεια για μεγαλούπολεις (Σάο Πάολο, Μπογκότα, Catskills της Νέας Υόρκης).
Τα δίκτυα ριζών δεσμεύουν το έδαφος; τα στρώματα φυλλοστοιβάδας απορροφούν την κινητική ενέργεια της βροχής. Η αποδάση αυξάνει την διάβρωση 10-100x. Η Dust Bowl, οι ξεγυμνωμένοι λόφοι της Αϊτís, τα «αιμορραγούντα» ποτάμια της Μαδαγασκάρας—όλα αποδίδονται στην απώλεια δάσους.
Τα δάση φιλοξενούν 80% των χερσαίων ειδών. Αυτή η ποικιλία παρέχει: γονιμοποίηση ($235-577δις/έτος παγκοσμίως), 생물학적 έλεγχο, ρύθμιση ασθενειών (έφετος dilutioν), γονιδιακές βιβλιοθήκες για φάρμακα/καλλιέργειες, κλιματική ανθεκτικότητα μέσω λειτουργικής πλεονασμού.
Επίσημο δασικό τομέας: $600δις/έτος, 33εκατ. θέσεις εργασίας. Μη επίσημο: ξύλο καύσης (2,4δις χρήστες), NTFPs (καλαμιές, κάρυδα, φαρμακευτικά φυτά), οικοτουρισμός. Βιώσιμη διαχείριση δίνει αιώνια αποδόσεις· εκμετάλλευση δίνει μια φορά μετρητά και μετά υποβάθμιση.
Shinrin-yoku (δασικό λουτρό) μειώνει κορτιζόλη, αρτηριακή πίεση, συμπαθητικό τόνο. Τα δάση εμπνέουν πνευματικές παραδόσεις, τοπικές ταυτότητες, οικονομίες αναψυχής. Τα αστικά δάση μειώνουν νησιά θερμότητας, φιλτράρουν PM2.5, βελτιώνουν την ψυχική υγεία.
Έχουμε χάσει ~420εκατ. ha από 1990. Αποκατάσταση (Bonn Challenge, 350εκατ. ha μέχρι 2030) και αλυσίδες εφοδιασμού μηδενικής αποδάση είναι έργα κλίμακας πολιτισμού. Τα δάση δεν μας χρειάζονται. Εμείς χρειαζόμαστε απαράιτητα τα δάση.
