Η περιοχή των Μεγάλων Λιμνών εκτείνεται σε μια σημαντική οικολογική ζώνη μετάβασης, δημιουργώντας έναν πλούτο υφασμάτων τύπων δασών διαμορφωμένων από γεωγραφικό πλάτος, κλίμα lake-effect και παγετώδεις εδάφη.
Κυριαρχεί νοτίως μιας γραμμής περίπου από το Μινεαπόλις στο Τορόντο στο Άλμπани. τέσσερις διακριτές εποχές, 750–1.200 χλμ βροχοπτώσεις. Κλιμάκιο: ζαχαροκα júγλανς, αμερικανική οξυά, κόκκινη δρύς, λευκή δρύς, υδρόξελο, καρυδιά. Θαυμαστές φθινοπωρινές χρώσεις. Πλούσια ανθεμωντολόγια άνοιξης (τρίφυλλο, αίμα). Υποκλιμάκιο: σπιτζμπούς, αμερικανική αμαλιά, παπάγια. Ιστορικά διατηρούμενο από εγχώρια πυρκαγιές.
Βόρεια της ζώνης τάσης (περίπου 45ος–47ος παράλληλος). Μακροί, σκληροί χειμώνες· σύντομοι, δροσεροί καλοκαίρια. Κυρίαρχα: μαύρη πεύκη, λευκή πεύκη, αβιές, πεύκη banksiana, λάρικς, χαρτοβελανίδα. Οξύ, φτωχά σε θρεπτικά podzol εδάφη. Υποκλιμάκιο: πτερωδείς βρύα, σφάγνος, λαμπρόκαμπος, μύρτιλια. Κρίσιμος βιότοπος για ελάφια, λύγξ, βορειό τσιχλοφίλλο.
Ευρύς, δυναμικός ζώνη μετάβασης όπου βόρειες πεύκεις και νότιες φυλλοφθείρεις συνυπάρχουν. Μίγμα ειδών: κόκκινη πεύκη, λευκή πεύκη, τσούγα, κίτρινη βελανίδα, ερυθρά καρυδιά, ζαχαροκα júγλανς, κόκκινη δρύς. Μεγαλύτερη ποικιλία ειδών δέντρων στη περιοχή. Μετατοπίζεται βόρεια με την κλιματική αλλαγή. Περιλαμβάνει την εμβληματική «βορειά ξυλιά» λιμνών (Boundary Waters, Algonquin, Adirondacks).
Αυτό το μοσαϊκό κάνει τους Μεγάλους Λίμνες έναν ηπειρωτικό hotspot βιοποικιλότητας—και φάρο για μετατοπίσεις βιόματων από κλιματική αλλαγή.