Όπως οι αστικοί πληθυσμοί οπαδεύουν, οι πόλεις αντιμετωπίζουν αυξανόμενη πίεση να μετατρέψουν φυσικούς υγρότοπους σε οικιστικές αναπτύξεις. Αυτό το δίλημμα αντιπαρτίδευε άμεσες ανάγκες στέγασης εναντίον ανταλλακτήσιμων οικολογικών υπηρεσιών — ένας конфлиκτος χωρίς απλή λύση.
Οι υγρότοποι λειτουργούν ως φύση υποδομή. Φιλτράρουν ρυπογόνους από το νερό, απορροφούν πλημμυρικά νερά σαν σφουγγάρια, φιλοξενούν ποικίλη άγρια ζωή και παρέχουν αναψυχικούς χώρους που βελτιώνουν την ποιότητα αστικής ζωής. Οι παραλιακοί υγρότοποι ιδίως προστατεύουν τις κοινότητες από κατακλυσμούς και άνοδο θαλάσσης. Η καταστροφή τους συχνά δημιουργεί κόστη που ξεπερνούν τα βραχυπρόθεσμα οφέλη ανάπτυξης.
Όταν η πίεση ανάπτυξης ανεβαίνει, οι σχεδιαστές πρέπει να αξιολογούν συστηματικά:
Δεν είναι όλοι οι υγρότοποι ίσοι. Παραλιακά αλάτινα, εφήμερες λάκκες και αρχαία πηλότοποι παρέχουν ανισомерώς υψηλή οικολογική αξία σε σύγκριση με φθαρμένους ή τεχνητούς υγρότοπους.
Μειζόνες υγρότοποι και αυτοί που συνδέονται με ευρύτερα υδρολογικά δίκτυα παρέχουν εκθετικά μεγαλύτερες οικολογικές υπηρεσίες από απομονωμένα τεμάχια.
Οι υγρότοποι εντός ή κοντά στις πόλεις αντιμετωπίζουν συνθέτοντας απειλές από ρύπανση, κατακερματισμό και υδρολογική διαταραχή — αλλά παρέχουν επίσης υπερβολικά οφέλη σε πυκνά πληθυσμούς.
Πριν αγγίξουν υγρότοπους, οι δήμοι πρέπει να αξιολογήσουν αυστηρά την ανακατασκευή brownfield, την ενδογενή ανάπτυξη, την αύξηση πυκνότητας και τις υποχρησιμοποιημένες αστικές εκτάσεις.
Όταν η αποξέρωση υγρότοπου αποδεικνύεται αληθινά αναπόφευκτη, η ισχυρή αντιστάθμιση γίνεται ουσιώδης: δημιουργία αντικαταστατικών υγρότοπων σε αναλογία 2:1 ή υψηλότερη, αποκατάσταση φθαρμένων υγρότοπων αλλού, και εφαρμογή αυστηρών ελέγχων pluvial και ρύπανσης στην νέα ανάπτυξη.
Η μετατροπή υγρότοπου πρέπει να παραμένει αληθινός έσχατος πόρος — να διώκεται μόνο μετά από εξαντλητική ανάλυση που επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν βιώσιμες εναλλακτικές και η ανάγκη στέγασης είναι αποδεδειγμένα κρίσιμη. Η αρχή προληπτικότητας ευνοεί τη συντήρηση· μόλις χαθούν, οι λειτουργίες των υγρότοπων αποδεικνύονται εξαιρετικά δύσκολες και ακριβές να αναπαραχθούν.