Οι εδαφικές μορφές της Λισαβόνας ορίζουν τον χαρακτήρα της τόσο όσο η κουλτούρα, η αρχιτεκτονική και η πλούσια ιστορία της. Ως πόλη περιορισμένη από φυσικά εμπόδια, η Λισαβόνα εξελίχθηκε με τρόπο που αγκαλιάζει τα πολλά της γεωλογικά χαρακτηριστικά και τώρα έχει γίνει γνωστή για την ξεχωριστή τοπογραφία που υποστηρίζει και ορίζει τις περιφέρειες της πόλης και τα εξωτερικά της όρια.
Η Λισαβόνα είναι γνωστή ως η "cidade das sete colinas", ή "πόλη των επτά λόφων", αλλά αυτό είναι μάλλον ένας μυθικός αναφορικός δείκτης στην πόλη της Ρώμης παρά μια πραγματική, γεγονυδογραφική περιγραφή της πόλης. Υπάρχουν, στην πραγματικότητα, οκτώ λόφοι στη Λισαβόνα: Sao Jorge, Sao Vicente, Sant'Ana, Santo Andre, Chagas, Santa Catarina, Sao Roque και Graca, ο οποίος είναι ο ψηλότερος και, παραδοξολογικά, ο πιο συχνά αγνοούμενος λόφος στην πόλη. Οι περιφέρειες μέσα στην πόλη ορίζονται χαλαρά από τον λόφο στον οποίο χτίστηκαν αρχικά. Οι λόφοι είναι ίσως οι πιο προφανείς εδαφικές μορφές στην πόλη, παρέχοντας την ξεχωριστή τοπογραφία και το ζωγραφιστό τοπίο της.
Ο ποτάμιος Tagus είναι ο μεγαλύτερος ποτάμιος στην ιβηρική χερσόνησο και ένα οριστικό χαρακτηριστικό της γεωγραφίας της Λισαβόνας. Ο ποτάμιος εκκενώνεται στον Ατλαντικό στη Λισαβόνα μέσω μιας μακράς, στενής εκβολής η οποία αποστραγγίζει μια έκταση 50.000 τετραγωνικών ποδιών. Ο ποτάμιος ορίζει την έκταση γης της πόλης, η οποία διαιρείται μεταξύ δύο μπλοντ península που δημιουργούν ένα λιμάνι.
Όπου ο ποτάμιος Tagus εκκενώνεται στον Ατλαντικό είναι η Εκβολή Tagus, μια από τις μεγαλύτερες και πιο ποικίλες εκβολές στην Ευρώπη. Τα επίπεδα αλυκά πεδία της εκβολής στεγάζουν χιλιάδες είδη πουλιών και άλλη άγρια ζωή και αποτελούν μέρος ενός διαδεδομένου εθνικού πάρκου. Η εκβολή είναι πλούσια σε πόρους που βοήθησαν να προστατέψει την πόλη από εισβολείς από την ανατολή. Η Εκβολή Tagus είναι UNESCO Biosphere Reserve για τη φυσική της ποικιλία και ξεχωριστή τοπογραφία.
Η Λισαβόνα χτίζεται επάνω σε δύο χερσόνησους που τομούνται από τον ποτάμιο Tagus. Οι χερσόνησοι, που ονομάζονται Λισαβόνα και Setubal, αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό της χερσαίας έκτασης της ιστορικής επαρχίας Estremadura. Οι χερσόνησοι αποτελούνται κυρίως από ηφαιστειώδες πέτρα, αμμοπέτρα και ασβέστλιθος αντί για τον πανταχού παρόν γρανοειδή βράχο που υποστηρίζει την υπόλοιπη ιβηρική χερσόνησο. Οι χερσόνησοι δημιούργησαν το φυσικό λιμάνι και την προστατευμένη εκβολή που βοήθησαν να γίνει η Λισαβόνα τόσο πλούσια πόλη στο παρελθόν.
