Βρίσκοντας się στην καρδιά της Ευρώπης, η Ελβετία έχει παίξει ολόκληρο ρόλο στην ιστορία του ηπείρου. Η κεντρική θέση της χώρας έχει επιτρέψει ποικίλες πολιτιστικές επιρροές, από γαλλικές και γερμανικές έως ιταλικές, και η τεράστια ιστορία της έχει αφήσει πολλά μνημεία, τα οποία τιμάνε από λαϊκούς ήρωες έως σημαντικές πολιτικές αποφάσεις.
Ο Γουίλιαμ Τελ είναι ίσως ο πιο διάσημος Ελβέτης στον κόσμο – αν και λίγοι ξέρουν ότι ήταν Ελβέτης. Θεωρούμενος ως Εθνικός Ήρωας Ελευθερίας, ο Γουίλιαμ Τελ είναι διάσημος για την απόρριψή του να συμμορφωθεί με την διεφθαρμένη αρχή του Επίτροπου Γκέσλερ, ο οποίος τη σειρά του ανάθεσε στον Τελ το καθήκον να βγάλει ένα μήλο από το κεφάλι του γιού του σε αντάλλαγμα για τη ζωή του. Ακολουθώντας την έξοδό του από τη φυλακή, ο Γουίλιαμ Τελ σκότωσε τον Γκέσλερ με το βελονότοξο του και θέτει σε κίνηση τον όρκο των Ελβετικών συμμαχών στο Ρούτλι. Η διαμάχη συνεχίζεται για το αν ο Γουίλιαμ Τελ ήταν πραγματική ιστορική φιγούρα ή απλώς λαϊκός ήρωας, αλλά δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι είναι σημαντική φιγούρα για την ελβετική πολιτισμική ταυτότητα. Το μνημείο που τιμά τα κινήματα του Γουίλιαμ Τελ στέκεται στο Άλντορφ και τιμείται μεταξύ των πιο σημαντικών τόπων στην Ελβετία.
Το Μνημείο Ρούτλι, που βρίσκεται στην βόρεια ακτή της Λίμνης Λουκέρνης, είναι ο τόπος του σχηματισμού της Ελβετικής Συμμαχίας τον 13ο αιώνα. Ονομαζόμενο "κοιλιάδα της Ελβετικής Συμμαχίας", ο τόπος σημειώνεται με μια σημαία στο λιβάδι όπου αντιπρόσωποι από Ουρί, Σβίτς και Ουντερβάλντεν συναντήθηκαν για να σχηματίσουν όρκο προστασίας των έναν τους από τους άλλους από την καταπίεση των αρχόντων Χάψμπουργκ. Αν και δεν είναι ένα εντυπωσιακό μνημείο, είναι σημαντικός τόπος που κρατάει μεγάλη σημασία για τους Ελβετες.
Το Χάτο ντε Σιγιόν είναι το πιο επισκεπτόμενο ιστορικό μνημείο στην Ελβετία. Βρίσκεται στις βόρειες ακτές της Λίμνης Λουκέρνης, το κάστρο έχει μια μακρά και ταραχώδη ιστορία που εκτείνεται πάνω από 1.000 χρόνια. Χτισμένο τον 12ο αιώνα από την οικογένεια Σαβουάρ, ο τόπος είναι γνωστός ότι έχει κατοικηθεί συνεχώς από την Εποχή του Χαλκού, και πολλά ευρήματα από αυτούς τους πρώιμους κατοίκους έχουν βρεθεί στα εδάφη του κάστρου. Το κάστρο χτίστηκε σε ένα βραχώδες νησί στην άκρη της λίμνης για να διευκολύνει την παρακολούθηση εμπορικών διαδρομών που περνούσαν κοντά. Το 1536 το κάστρο κατακτήθηκε και κατελάβεται από τους Μπερνέζους, που το χρησιμοποίησαν ως φρούριο, φυλακή και οπλοστάσιο για περισσότερους από 260 χρόνια. Το 1798 το κάστρο άλλαξε χέρια ξανά, γι' αυτή τη φορά γίνοντας περιουσία του Καντόντος, ή νομού, Βο. Το Χάτο ντε Σιγιόν ορίστηκε ως ιστορικό μνημείο στα τέλη του 19ου αιώνα και από τότε έγινε ο πιο επισκεπτόμενος τόπος στη χώρα.
