Αν και οι τουρίστες είχαν περιγράψει τον σκιαγραφημένο περίγραμμα της Πράγας, Τσεχία ως «Πόλη 100 καμπανίλια» για αιώνες, ο περιγραφικός όρος «ορίζοντας» πρώτα ήρθε σε χρήση με την άνοδο του ουρανοξύστου. Οι διάλογοι πάνω στα καλύτερα ορίζοντες πόλεων δεν χρειάζεται να καταλήγουν σε μια απλή μάχη προσωπικών προτιμήσεων. Οι συγγραφείς ταξιδιών και αρχιτεκτονικής που κρίνουν τέτοια θέματα βασίζονται σε έναν αριθμό κριτηρίων όταν λαμβάνουν τις αποφάσεις τους.
Οι πόλεις που χαρακτηρίζονται από έναν μεγάλο αριθμό ουρανοξύστων κυριαρχούν στις περισσότερες λίστες «Best Skyline». Ο φωτογράφος και αστικός σχεδιαστής Luigi Di Serio ονομάζει هذا το χαρακτηριστικό «Visual Vertical Impact Index». Όσο περισσότεροι ουρανοξύστες τοποθετημένοι σε μια ευχάριστη διάταξη σε μια πυκνή τοποθεσία, τόσο καλύτερος ο ορίζοντας. Όλοι δεν μοιράζονται αυτό το γενικό ανησυχία, και η παλαιά κόσμος ομορφιά πολλών ουρανοξύστων-χωρίς ορίζοντες εμφανίζονται ψηλά στη λίστα του CNN contributor Winnie So. Το Παρίσι, για παράδειγμα, ακολουθεί ακόμα έναν μακράς διαρκείας κανόνα ενάντια σε κτίρια άνω των 37 μέτρων στους κεντρικούς arrondissements (περιφέρειες). Ωστόσο, ο ορίζοντας του χαρακτηρίζει τον Arc de Triomphe, τον Eiffel Tower και τη Γοθική ομορφιά του Καθεδρικού Ναού Notre Dame και ανταγωνίζεται καλά ενάντια στους 19 πύργους άνω των 200 μέτρων του Chicago.
Οι κρίτες «Best Skyline» βασίζονται σε λίγα ποσοτικά κριτήρια για να καθορίσουν ποια πόλη δίνει την πιο ενδιαφέρουσα θέα. Το ύψος είναι ένα κριτήριο. Στη συστοιχία της λίστας τους, ο φυσικός Egbert Gramsbergen και ο αρχιτέκτονας Paul Kazmierczak μετρήσαν τον αριθμό κτιρίων άνω των 90 μέτρων. Καμία έκπληξη ότι η Χονγκ Κονγκ κατατάσσει πρώτη στην κατάταξή τους, καθώς καυχιέται περισσότερες από 3.000 δομές τέτοιου μεγέθους. Ο Di Serio κοιτάζει επίσης τον αριθμό θαυμάτων που μια πόλη περιέχει, που μετρά κτίρια άνω των 200 μέτρων ύψους, όπως ο άκρος του Empire State Building, ο οποίος ανεβαίνει περισσότερο από 440 μέτρων.
Οι κρίτες χρησιμοποιούν επίσης ποιοτικά κριτήρια για να επιλέξουν τις πόλεις με τους καλύτερους ορίζοντες. Όταν η CNN's So συνθέτει την «Top 20 City Skylines», χρησιμοποίησε δύο ποιοτικά κριτήρια. Ρωτώντας τι κάνει έναν ορίζοντα πόλης «εικονικό», κοίταξε πώς τα ξεχωριστά κτίρια ταιριάζουν μαζί για να σχηματίσουν ένα «αναγνωρίσιμο σκιές εναντίον του ουρανού». Ο φωτογράφος Di Serio ορίστηκε αυτή τη λειτουργία ως το «δακτυλικό αποτύπωμα» μιας πόλης που την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλη μητρόπολη. Η So εξέδωσε επίσης βαθμούς βάσει της ομορφιάς μιας πόλης, η οποία αποτελείται από την αιώνια ελκυστικότητα, την αισθητική ισορροπία και πώς τονίζει τη ζωή στην πόλη. Η κατάταξη ομορφιάς του Di Serio λογάριζμε επίσης τη γεωγραφία και τα περιβάλλοντα. Για παράδειγμα, τα πιο κοντά, ωστόσο πυκνά συσσωρευμένα κτίρια της Rio de Janeiro κοσμούν τις λευκές άμμους της παραλίας Copacabana, το οποίο εξηγεί την ένταξη της της πόλης σε πολλές λίστες «Best Skyline». Μια πόλη που καυχιέται πολλές γέφυρες, όπως το Νέα Υόρκη ή το Σίδνεϊ, Αυστραλία, βαθμολογεί επίσης σημεία για ομορφιά.
Τα παραπάνω κριτήρια δίνουν μερικά standouts. Η Χονγκ Κονγκ κατατάσσεται πρώτη για τη So, Di Serio και Gramsbergen και Kazmierczak. Σαράντα τρία από τους ουρανοξύστους της ξεπερνούν το όριο 200 μέτρων «θαύμα» και προσφέρουν θέα που κοιτάζουν πάνω στη Θάλασσα της Κίνας. Η Ασία προσφέρει επίσης την αρμονική ισορροπία πρασίνων πάρκων και γυαλιού και χάλυβα που βλέπεται στον ορίζοντα της Σιγκαπούρης. Ο νέος Dubai, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, πρόσθεσε διάφορους 200-μέτρων θαυμαστές από το 1999, κάνοντας πολλούς κρίτες να αναθεωρήσουν τις παλιές τους λίστες. Η Αμερική και η Ευρώπη εξακολουθούν να διατηρούν έναν αριθμό κορυφαίων θέσεων. Ευρωπαϊκές πόλεις όπως το Φρανκφούρτη, Γερμανία συνδυάζουν σύγχρονη κατασκευή σε αιωνιώδεις γειτονιές, και αμερικανικές πόλεις τονίζουν τις μετρόπολεις τους που είναι γεμάτες πύργους με ορόσημα όπως το Space Needle στο Seattle, Washington.
