Το πέσο βασίστηκε αρχικά στα αργυρά δολάρια της αυτοκρατορικής Ισπανίας, τα οποία εξορύχθηκαν εύκολα στη Μεξικό. Ήταν το επίσημο νομισματικό σύστημα ολόκληρης της Βόρειας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά τα τέλη του 18ου αιώνα και χρησιμοποιούνταν ευρέως ηπειρωτικά για δεκαετίες μετά την έναρξη έκδοσης του δολαρίου των ΗΠΑ το 1792. Η Μεξικό κράτησε το νόμισμα όταν απέκτησε την ανεξαρτησία της, και το αργυρικό περιεχόμενο μειώθηκε σταδιακά με τα χρόνια.
Αντιμετωπίζοντας βαριά υποτίμηση μετά την κρίση του πετρελαίου τα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Μεξικό το 1993 ενέκρινε την Συμφωνία Σταθερότητας και Οικονομικής Ανάπτυξης, η οποία δημιούργησε το σύστημα πέσο που χρησιμοποιείται στην Μεξική σήμερα. Το ανατιμημένο νέο (nuevo) πέσο ισούταν με 1.000 των προηγούμενων πέσο. Η λέξη "nuevo" αφαιρέθηκε από το όνομα του νομίσματος το 1996. Κέρματα και χαρτονομίσματα που νομισματοκοπήθηκαν πριν από αυτή την αλλαγή είναι πλέον ξεπερασμένα αλλά μπορούν να ανταλλαχθούν στην Τράπεζα της Μεξικής για νέο νόμισμα.
Τα αναλογιακά ποσά διακυμαίνονται καθημερινά, αλλά μερικά βασικά μαθηματικά δίνουν καλή προσδοκία κόστους σε πέσο έναντι κόστους σε άλλα συνηθισμένα νομίσματα. Με τόσο το αμερικανικό όσο και το καναδικό δολάριο, η αναλογία είναι συνήθως κοντά στο 10 πέσο ανά 1 δολάριο. Για να εκτιμήσετε την αξία κάτι που τιμάται σε πέσο, απλά αφήστε το τελευταίο ψηφίο της τιμής· έτσι 100 πέσο γίνονται 10 δολάρια, για παράδειγμα. Με το ευρώ και την βρετανική λίρα, η αναλογία είναι πλησιέστερη στο 20-προς-1. Αυτοί είναι μόνο εκτιμήσεις και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως βάση για οποιεσδήποτε επίσημες μετατροπές.
Οι ταξιδιώτες μπορούν να ανταλλάξουν ξένο νόμισμα για πέσο σε πολλά μέρη στη Μεξική, αν και μερικά είναι πιο αξιόπιστα από άλλα. Οι τράπεζες γενικά δεν είναι καλές επιλογές, καθώς πολλές απαιτούν να έχετε τοπικούς λογαριασμούς για να ανταλλάξετε ξένο νόμισμα, ή παίρνουν πολύ χρόνο για να επεξεργαστούν τις ανταλλαγές. Η εξαίρεση είναι τράπεζες που έχουν παράθυρο ή εξάρτημα συγκεκριμένο για ξένη ανταλλαγή. Τα γραφεία ανταλλαγής, τοπικά ονομαζόμενα "casas de cambio", είναι η καλύτερη επιλογή, αν και το αναλογιακό ποσό θα ποικίλλει από μέρος σε μέρος. Τα αεροδρόμια γενικά προσφέρουν χειρότερα ποσοστά από τα γραφεία ανταλλαγής, αν και το αεροδρόμιο της Μεξικό Πόλης προσφέρει μερικά από τα καλύτερα ποσοστά στην πόλη. Τα περισσότερα ξενοδοχεία θα ανταλλάξουν χρήματα, αλλά το ποσό είναι συνήθως χειρότερο από τα γραφεία ανταλλαγής.
Τα ATM στη Μεξική προσφέρουν μια από τις καλύτερες επιλογές για απόκτηση πέσο χωρίς να χρειάζεται να ανταλλάξετε απευθείας ξένο νόμισμα. Θα δίνουν ποσοστά στο επίπεδο ή κοντά στο ποσό της τράπεζας, αν και μπορεί να χρεώσουν προμήθειες υπηρεσίας έως 4,25 τοις εκατό. Τράπεζες με ATM σε όλη τη Μεξική περιλαμβάνουν Bancomer, Banamex, Banco Santander, Banorte, HSBC και Scotiabank. Μεγάλα ξενοδοχεία και εστιατόρια αποδέχονται επίσης πιστωτικές κάρτες, τα οποία θα χρεώσουν αγορές σε πέσο για να μετατραπούν από την τράπεζα έκδοσης της κάρτας. Πρόσθετο χρέωση ξένης ανταλλαγής έως 2,75 τοις εκατό της συναλλαγής συνήθως εφαρμόζεται. Επιπλέον, οι περισσότεροι πωλητές δέχονται αμερικανικά δολάρια. Αν και το αναλογιακό ποσό για άμεσες συναλλαγές πωλητή δεν είναι τόσο καλό όσο ένα γραφείο ανταλλαγής, μπορεί να αξίζει αν κάνετε μόνο λίγες μικρές αγορές.
