Το πρώτο νόμισμα που χρησιμοποιήθηκε από τους ανθρώπους που κατοικούσαν την περιοχή που τώρα γνωρίζεται ως Ελ Σαλβαδόρ ήταν ο κακάο καρπός. Αυτό εκτείνεται μέχρι την Μαγιανή περίοδο.
Τα πρώτα κέρματα ήρθαν από την Ισπανία. Ωστόσο, τα μακάκο (macacos) ή μορλάκο (morlacos) ήταν τα κέρματα που χρησιμοποιούσαν κυρίως. Ήταν ανियमικά σχήματος κομμάτια αργύρου από το Περού ή τη Μεξικό. Είχαν τα στήλες του Ηρακλή κουκουλωμένες πάνω τους και τις λέξεις "Plus Ultra". Τα γεωργικά tokens χρησιμοποιούνταν επίσης. Αυτά ήταν γνωστά ως "fichas de finca". Φτιάχνονταν από ορείχαλκο και το σχέδιο εξαρτιόταν από τη γεωργική εκμετάλλευση. Χρησιμοποιούνταν για να πληρώσουν τους γεωργικούς εργάτες και μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στα τοπικά καταστήματα.
Στην εποχή της Κεντροαμερικανικής Ομοσπονδίας τα πρώτα κέρματα νομισματοκοπήθηκαν. Τα αργυρά κέρματα είχαν ένα "R" κουκουλωμένο για "Real" και τα χρυσά κέρματα είχαν ένα "E" για "Escudo".
Το 1880, το πέσο υιοθετήθηκε ως μονάδα νομίσματος. Το πέσο αποτελούνταν από 10 ρεάλ (reales).
Για να τιμήσει τον Χριστόφορο Κόλμπο, ή όπως είναι γνωστός στα ισπανικά, Κριστοβάλ Κόλων, στην 400η επέτειο της ανακάλυψης της Αμερικής στις 1 Οκτωβρίου 1892, η νομισματική μονάδα άλλαξε από το πέσο στο κόλων.
Ιανουάριος 2001, η διαδικασία δολαριοποίησης συνέβη όπου το αμερικανικό δολάριο έγινε το νόμισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Από το 2001 έως το 2004, και τα δύο, το κόλων και το δολάριο χρησιμοποιούνταν. Τώρα το αμερικανικό δολάριο είναι το μοναδικό νόμισμα.
