Το χαμηλότερο ποσό χρήματος στην Κίνα είναι γνωστό ως φεν (fen). Το φεν αντιπροσωπεύει βασικά ένα αμερικανικό σεντ, αλλά έχει πολύ λιγότερη αξία από αυτό. Λόγω των αυξανόμενων τιμών στην Κίνα, το φεν είναι σχεδόν εξαφανισμένο, αλλά μπορεί να βρεθεί και να ανταλλαχθεί ως αξία.
Το επόμενο βήμα πάνω από το φεν είναι το τζιάο (jiao). Το τζιάο αξίζει 100 φεν και έχει εκδοθεί τόσο ως κέρμα όσο και ως χαρτονόμισμα σε αποτιμήσεις είτε 1 τζιάο είτε 5 τζιάο. 10 τζιάο ισούνται με ένα γιουάν (yuan).
Η μεγαλύτερη μορφή νομίσματος στην Κίνα είναι το γιουάν (yuan). Το γιουάν μεταφράζεται σε "δολάριο" και είναι η κύρια μορφή νομίσματος. Το γιουάν είναι διαθέσιμο σε αποτιμήσεις που περιλαμβάνουν μισό γιουάν, 1 γιουάν, 2 γιουάν, 5 γιουάν, 10, 20, 50, και 100 γιουάν. Τα χαμηλότερα γιουάν είναι διαθέσιμα ως κέρματα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος εκτυπώνεται ως χαρτονομίσματα.
Ενώ η Κίνα χρησιμοποιεί το φεν, τζιάο, και γιουάν, αλλαγές στην εξουσία καθ' όλη την ιστορία έχουν δημιουργήσει τρελό τρενο φαντασμάγωρων διαφορετικών νομισμάτων και εκτυπωμένων χρημάτων. Κατά τη δεκαετία του 1920, 30, και 40, η χώρα βασιζόταν κυρίως στο άργυρο για να παράγει χρήματα. Ορισμένα μέρη της Κίνας, όπως η Χονγκ Κονγκ, βασίζονται σε διαφορετικό νόμισμα από την ηπειρωτική. Οι επισκέπτες στην Κίνα από τη δεκαετία του 1970 έως τις αρχές του 1990 απαιτούνταν να χρησιμοποιούν ειδικά ξένα χρήματα μέχρι να επιτρέψεις τελικά στους ξένους να ανταλλάξουν χρήματα για ρεμίνμπι (renminbi).
Η μεγαλύτερη αλλαγή στα κινεζικά χρήματα συνέβη κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1940 όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας απέκτησε εξουσία πάνω στη χώρα. Ένα νέο νόμισμα εκδόθηκε με τα ίδια ονόματα όπως το γιουάν, αλλά περιείχε το όνομα ρεμίνμπι μετά από αυτό για να ξεχωρίζει τη διαφορά. Για παράδειγμα, ένα γιουάν ρεμίνμπι αξούσε 100.000 κανονικά γιουάν. Αυτό δημιούργησε τεράστια μετατροπή νομίσματος στην Κίνα, και το σύστημα ρεμίνμπι εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα.
