Αναπτυγμένη από τον Τζον Μaynard Κέινς τη δεκαετία 1930, η Κεϊνσιανή οικονομική υποστηρίζει ότι η συνολική ζήτηση — καταναλωτικά έξοδα, επενδύσεις επιχειρήσεων, δημόσια δαπάνη, καθαρές εξαγωγές — οδηγεί την οικονομία. Οι κυβερνήσεις μπορούν να σταθεροποιήσουν την ανάπτυξη μέσω:
Αντιπαρατίθεται στην κλασική οικονομική, που εμπιστεύεται την αυτοδιόρθωση αγοράς. Οι ιδέες Κεϊνς έχουν διαμορφώσει πολιτικές από τη Μεγάλη Δύσπεψη, δικαιολογώντας πακέτα διεγείρσης, φορολογικές μειώσεις, και μειώσεις επιτοκίων.