Οπτικοποιήστε το μονοπάτι στο μυαλό σας. Πριν ξεκινήσετε να δίνετε οδηγίες, παίξτε μια φανταστική ταινία του δρομολογίου του χρήστη στο μυαλό σας. Με το να «περπατάτε» εσείς μέσω αυτού του προσομοιωμένου δρομολογίου καθώς υπαγορεύετε τις οδηγίες, θα μπορείτε να φέρετε τον χρήστη ακριβώς εκεί που θέλει να πάει.
Ξεκινήστε από εκεί που το άτομο стоит/οδηγεί αυτή τη στιγμή. Πείτε του να «στρίψει αριστερά αμέσως όταν βγαίνει από το parking lot», αντί να ξεκινήσετε τις οδηγίες σας σε κάποιο σημείο πιο κάτω στον δρόμο. Το να ξεκινάτε από εκεί που βρίσκεται το άτομο θα βοηθήσει εκείνους που δεν είναι εξοικειωμένοι με κανένα από τα περιβάλλοντά τους.
Περιορίστε τον αριθμό των βημάτων που απαιτούνται. Μπορεί να ξέρετε μια συντόμευση του ντόπιου στο μέρος, αλλά αν αυτή η διαδρομή παίρνει πάρα πολλά βήματα για να εξηγηθεί, δεν θα γλιτώσετε χρόνο στο άτομο. Αντίθετα, προσπαθήστε να περιορίσετε τον αριθμό των βημάτων (ή στροφών) που απαιτούνται σε τέσσερα ή λιγότερα. Αν η διαδρομή είναι πιο περίπλοκη από τέσσερα βήματα, μπορεί να χρειαστεί να σχεδιάσετε στον άνθρωπο ένα απλό χάρτη οδού ή landmark για να λειτουργήσει σε συνδυασμό με τις οδηγίες σας.
Εξηγήστε τις οδηγίες από την άποψη του ατόμου. Προσπαθήστε να αποφύγετε τις καρδινάλικες κατευθύνσεις (βόρεια, νότια, ανατολικά, δυτικά) αν είναι δυνατόν. Αντίθετα, σκεφτείτε το σημείο αναφοράς του ατόμου και χρησιμοποιήστε «αριστερά» και «δεξιά» αντί για αυτό. Δώστε όσες περισσότερες οπτικές καταΣήμανσεις μπορείτε, προτιμώντας μια σε κάθε σημείο στροφής.
Δώστε οπτική ένδειξη για τον προορισμό. Αν υπάρχει οπτικό landmark που μπορεί να βλεφθεί από απόσταση, αναφέρετέ το. Αν το άτομο ξεχάσει ένα βήμα στις οδηγίες σας, θα μπορέσει ακόμα να δει το «γιγάντιο χρυσό θόλο» του κτιρίου της βουλής από πολλά blocks μακριά. Ως μολις είναι πιο κοντά στον τελικό προορισμό της, μπορεί πάντα να ζητήσει ενημερωμένες οδηγίες.
