Η απόρριψη αμερικανικού διαβατηρίου μπορεί να συμβεί για πολλούς λόγους. Χωρίς διαβατήριο, τα ταξίδια εκτός χώρας είναι παράνομα και μπορούν να οδηγήσουν σε σύλληψη και φυλάκιση. Συχνά εμπόδια περιλαμβάνουν την αποτυχία απόδειξης υπηκοότητας, οφειλές αλληλεγγυητικών επιδομάτων και κακουργήματα.
Ο αριθμός ένας λόγος αδυναμίας απόκτησης διαβατηρίου είναι η έλλειψη τεκμηρίωσης που αποδεικνύει την υπηκοότητα, ιδίως η έλλειψη πιστοποιητικού γέννησης. Προς το παρόν, για να αποκτηθεί διαβατήριο, ο αιτούντας πρέπει να παράγει πιστοποιητικό γέννησης και δύο μορφές ταυτότητας όπως κάρτα κοινωνικής ασφάλισης και άδεια οδήγησης. Αν ένα πιστοποιητικό γέννησης χαθεί ή καταστραφεί, μπορεί να αντικατασταθεί επικοινωνώντας με το νοσοκομείο όπου συνέβη η γέννηση. Αυτό πρέπει να φαξάρει τις πληροφορίες στο γραφείο διαβατηρίων.
Το 1998, η κυβέρνηση των ΗΠΑ πέρασε τον Νόμο για την Αλληλεγγυητική Επιδότηση που οδήγησε στην ανεlegibility για διαβατήριο για άτομα που οφείλουν 5.000 δολάρια ή περισσότερο σε οφειλές αλληλεγγυητικών. Ο νόμος πέρασε ως απάντηση στην τάση γονέων χαμηλών εσόδων να φεύγουν από τη χώρα όταν τα χρέη γίνανε κατακερματισμένα. Από την ίδρυσή του, ο νόμος τροποποιήθηκε για να αλλάξει το ποσό από 5.000 σε 2.500 δολάρια σε περαιτέρω προσπάθειες να διατηρηθούν οι γονείς στη χώρα.
Το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων θεωρεί μια ενεργή κακουργήμα ως κόκκινη σημαία για απόρριψη διαβατηρίου. Συχνά, άτομα κατηγορούμενα για κακουργήματα προσπαθούν να φύγουν σε άλλες χώρες για να αποφύγουν την τιμωρία. Κάθε άτομο που μπαίνει στο Μεξικό τώρα ελέγχεται για ποινικές καταγγελίες πριν επιτρεπθεί η διαβάσεις των συνόρων ΗΠΑ/Μεξικού. Υπήρξαν επίσης διατάξεις που αποκλείουν διαβατήρια σε πρώην κακούργους που εμπλέκονται σε διεθνή εγκλήματα όπως διακίνηση ή κατασκοπεία.
