Η Νότια Κορέα διατηρεί έναν από τους ψηλότερους παγκόσμιους δείκτες επικράτησης αντισυλληπτικών, αντανακλώντας μια ριζική υποδομή απολυτικής υγείας και προοδευτική πολιτική πλαίσιο. Έως το 2018, η Παγκόσμια Τράπεζα ανέφερε ότι το 97% των γυναικών εντατικής ηλικίας στη Νότια Κορέα είχε πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης — ένα νούμερο που τοποθετεί τη χώρα μεταξύ των παγκόσμιων ηγετών στην απολυτική αυτονομία.
Το νοσηλευτικό σύστημα της Νότιας Κορέας παρέχει ολοκληρωμένη πρόσβαση στο πλήρες φάσμα της σύγχρονης αντισύλληψης:
Το καθολικό Εθνικό Σύστημα Ασφάλισης Υγείας (NHIS) της Νότιας Κορέας καλύπτει τις περισσότερες μεθόδους αντισύλληψης με ελάχιστες συνεισφορές. Οι γυναικολογικές συμβουλέυσεις για συμβουλευτική αντισύλληψης είναι εύκολα προσβάσιμες μέσω του εκτεταμένου δικτύου γυναικείων κλινικών και γενικών νοσοκομείων. Η κυβέρνηση λειτουργεί επίσης κέντρα προγραμματισμού οικογένειας που παρέχουν δωρεάν ή επιχορηγούμενες υπηρεσίες.
Μετά από μια ιστορική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2019, η Νότια Κορέα αποποιήθηκε την απόρριψη από Ιανουάριο 2021. Η διαδικασία είναι πλέον νόμιμη atas αίτημα μέχρι 24 εβδομάδες εγκυμοσύνης, με εξαιρέσεις για κινδύνους υγείας, εμβρυικές ανωμαλίες ή εγκυμοσύνες που προκύπτουν από σεξουαλική βία μετά από αυτό το χρονικό όριο. Αυτή η μεταρρύθμιση ευθυγράμμισε το νόμο με την ιατρική πρακτική και τη δημόσια γνώμη.
Παρά τους υψηλούς δείκτες πρόσβασης, οι προκλήσεις επιμένουν. Το πολιτισμικό στίγμα γύρω από τη σεξουαλικότητα των αγάμπων γυναικών μπορεί να δημιουργήσει εμπόδια στην πρόσβαση στην περίθαλψη. Το εξαιρετικά χαμηλό συνθετικό παράγοντα γονιμότητας της χώρας (0,78 το 2022) έχει μετατοπίσει την πολιτική εστίαση στην ενθάρρυνση γέννησης, αυξάνοντας την ανησυχία για πιθανά μελλοντικά περιορισμούς. Επιπλέον, η ολοκληρωτική σεξουαλική εκπαίδευση παραμένει ανισή σε σχολεία.
Ο δείκτης 97% πρόσβασης σε αντισυλληπτικά της Νότιας Κορέας υπερβαίνει τον μέσο όρο OECD και ξεπερνά σημαντικά πολλές αναπτυγμένες χώρες. Αυτή η επιτυχία αντικατοπτρίζει δεκαετίες κυβερνητικών επενδύσεων σε υποδομή προγραμματισμού οικογένειας, αρχικά ωθούμενες από πολιτικές ελέγχου πληθυσμού στα 1960-1980, μεταγενέστερα εξελιγμένες σε ένα πλαίσιο απολυτικής υγείας βασισμένο σε δικαιώματα.
Η εμπειρία της Νότιας Κορέας δείχνει πώς η καθολική ενσωμάτωση υγείας, η μεταρρύθμιση πολιτικής και η πολιτισμική προσαρμογή μπορούν να επιτύχουν σχεδόν καθολική πρόσβαση στην αντισύλληψη — αν και η διατήρηση αυτών των κερδών απαιτεί συνεχή επιφύλαξη μέσα σε δημογραφικές πιέσεις.
