Όταν ο κόσμος μάθει για πρώτη φορά για τον ιό AIDS, χώρες σε όλο τον κόσμο άρχισαν να θέτουν περιορισμούς στα ταξίδια. Ορισμένες χώρες αποτρέπουν εκείνους που έχουν διαγνωστεί με AIDS από την είσοδο כלל, άλλες περιορίζουν το μήκος διαμονής, και άλλες δεν παρακολουθούν τα ταξίδια ασθενών AIDS. Στους πρόσφατους χρόνους, χώρες έχουν ξεκινήσει να αναιρούν τους περιορισμούς ταξιδιών μετά από διάφορους οργανισμούς που ωθήθηκαν υπέρ των δικαιωμάτων των ασθενών.
Τον Ιούνιο του 1987, η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας ΗΠΑ πρόσθεσε το AIDS σε λίστα ασθενειών που θεωρούνται επικίνδυνες και μεταδοτικές. Άτομα που είχαν επιβεβαιωμένη διάγνωση της ασθένειας δεν επιτρεπόταν να ταξιδέψουν εντός Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα μήνα αργότερα, το Κογκρέσσε πρόσθεσε το HIV, τον ιό που οδηγεί στο AIDS, στη λίστα. Το Σενάτ αργότερα εγκρίθηκε και η τροποποίηση. Επειδή εγκρίθηκε από νομοθέτες, γίνεται δύσκολο να αφαιρεθεί η ασθένεια από τη λίστα.
Αλλού στον κόσμο, εκατοντάδες χώρες δεν έχουν περιορισμούς στους ταξιδιώτες που ζουν με AIDS.
Αυτές οι χώρες περιλαμβάνουν την Αυστραλία, Γαλλία, Νορβηγία και Νέα Ζηλανδία, για να πούμε μόνο μερικές.
Σε αυτές τις χώρες, οι ταξιδιώτες δεν απαιτείται να αποκαλύψουν αν ζουν με AIDS ή HIV πριν εισέλθουν στη χώρα.
Από το 2010, μόνο 10 χώρες συνεχίζουν να απαγορεύουν στους ανθρώπους που ζουν με AIDS να εισέλθουν στη χώρα. Περιλαμβάνουν το Μπρουνέι, Ισημερινή Γουινέα, Νότια Κορέα, Παπούα Νέα Γουινέα, Κατάρ, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Σουδάν,
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Γιεμένη.
Δεκαεπτά χώρες επιτρέπουν στους ανθρώπους που ζουν με AIDS να εισέλθουν στη χώρα, αλλά θέτουν περιορισμούς σε αυτούς που έρχονται για επισκέψεις λιγότερο από 90 ημέρες. Πολλές από τις χώρες που περιορίζουν την είσοδο περιορίζουν επίσης τους ταξιδιώτες βραχύς διαμονής. Αίγυπτος, Ιράν, Ιράκ, Ιορδανία και Μαλαιζία είναι μερικές από τις άλλες χώρες που έχουν τους περιορισμούς βραχύς διαμονής.
Πολλές περισσότερες χώρες περιορίζουν τους ασθενείς AIDS από μακράς διαμονής διαμονές, συμπεριλαμβανομένης μετανάστευσης σε χώρες. Εκτός από ανησυχίες για μόλυνση του πληθυσμού, οι χώρες έχουν εκφράσει ανησυχία με το κόστος παροχής φροντίδας υγείας σε ασθενείς AIDS.
Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν πολεμήσει τους περιοριστικούς μέτρους για ασθενείς AIDS, βασισμένοι στην πεποίθηση ότι αυξάνουν το στίγμα της ασθένειας. Άλλα επιχειρήματα που έχουν κάνει αυτές οι ομάδες υποστηρίζουν ότι η απομόνωση ξένων με την ασθένεια μπορεί να οδηγήσει ανθρώπους που ζουν σε χώρες με τους απαγορεύσεις να πιστέψουν ότι το AIDS δεν είναι πρόβλημα στο σπίτι.
Μια Διεθνής Ομάδα Εργασίας για περιορισμούς ταξιδιών δημιουργήθηκε για να φωτίσει το ζήτημα και να ωθήσει για την κατάργηση των περιορισμών.
Το 2009, ο Πρόεδρος Barack Obama ανέκατε την 22-ετή απαγόρευση που επιτρέπει σε ανθρώπους να εισέλθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες που ήταν μολυσμένοι με HIV ή AIDS.
Η αλλαγή συνήλθε σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2010. Μήνες αργότερα, η Κίνα επίσης ανέκατε την 20-ετή πολιτική της που απαγόρευε στους ασθενείς AIDS να εισέλθουν στη χώρα.
