Οι ερεθιστικές μπλε χρώσεις της Ανταρκτικής—φαινόμενες σε παγετώνες, παγετώνες, και πεδία χιονιού—είναι πραγματικά οπτικά φαινόμενα, όχι κόλπα καμεράς. Διάφορα φυσικά μηχανισμοί συνεργοποιούνται για να τις δημιουργήσουν.
Τα μόρια νερού απορροφούν ισχυρότερα τα μεγαλύτερα μήκη κύματα (κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο) από τα μικρότερα (μπλε). Στον πυκνό, χωρίς φυσαλίδες παγετώνα, το φως ταξιδεύει μέτρα πριν βγει, αφαιρώντας τα θερμά χρώματα και μεταφέροντας převwiegend μπλε.
Το χιόνι είναι μητρώο κρυστάλλων πάγου και αέρινα κενά. Τα φωτόνια αναπηδούν επαναληπτικά· τα μικρότερα (μπλε) μήκη κύματα σκορπίζονται πιο αποδοτικά (παρόμοιο με το γιατί ο ουρανός είναι μπλε). Όσο βαθύτερα προχωρά το φως, τόσο πιο μπλε γίνεται το εκπορευόμενο φως.
Ο ανταρκτικός παγετώνας είναι συχνά λεπτό granule και υψηλά συμπιεσμένος (ειδικά στις μπλε-άκτινες ζώνες), ενισχύοντας τη μετάδοση και μειώνοντας την λευκή επιφανειακή σκορπίση.
Στην ακτή, το αντανακλασμένο μπλε από τον πάγο αναμείγνυται με το εγγενώς μπλε θαλάσσιο νερό (το νερό απορροφά το κόκκινο), ενισχύοντας το εφέ.
Η Ανταρκτική φαίνεται μπλε όταν καθαρός, πυκνός πάγος + καθαρός αέρας + χαμηλός ήλιος ευθυγραμμίζονται για επιλεκτική φίλτρηση και σκορπίση φωτός. Είναι ένα φύσικο φίλτρο που αποκαλύπτει το αληθινό χρώμα του νερού στην στερεά του κατάσταση.