Η πιο διάσημη εικόνα του Όρους Φουτζί δεν είναι φωτογραφία — είναι μια ξυλογραφία που δημιουργήθηκε το 1831 από τον **Κατσουσικά Χοκούσαϊ** (1760-1849), maîστρας του υκιιο-ε («εικόνες του υγρού κόσμου»). Υπό το Κύμα εκτός Κανάγκαβα (Kanagawa-oki Nami-ura), κοινώς καλούμενο Το Μεγάλο Κύμα, είναι η πρώτη ξύλογραφία στη σειρά του Τριάντα Έξι Θέσεις του Όρους Φουτζί.
Ένα κολοσσιαίο κύμα, νύχια και καμπυλό, υψώνεται πάνω από τρία οσιοκούρι-μπουνέ (γρήγορα αλιευτικά σκάφη) που μεταφέρουν ψάρια στις αγορές του Εντό. Το κορμός του κύματος μιμείται ραιστικό πουλί. Στο απόκρυφο κέντρο, απόλυτα κωνικό, χιονισμένο, ηρεμικό — ο Όρος Φουτζί. Η σύνθεση αντιπαρθέτει τη βίαιη δύναμη της φύσης (κύμα) με την αιώνια ηρεμία (Φουτζί). Το Προύσικο μπλε (νέα συνθετική χρώματιση) κυριαρχεί — επανάσταση για την ιαπωνική ξυλογραφία.
Ο Χοκούσαϊ παρήγαγε 36 ξυλογραφίες (1831-1833), μετά πρόσθεσε 10 ακόμα («ούρα» θέσεις). Κάθε μία απεικονίζει τον Φουτζί από διαφορετικές τοποθεσίες, εποχές, καιρό, ανθρώπινους συσχετισμούς: τσαϊ τσάγια, ξυλουργεία, προσκυνητές, αλιείς, ταξιδιώτες. Ο Φουτζί φαίνεται μικρός σε μερικές, κυρίαρχος σε άλλες — οπτική μέδιτειση στην προοπτική και τη σταθερότητα.
«Από 6 χρονών είχα μανία για σχεδίαση... στα 73 άρχισα να καταλαβαίνω την αληθινή μορφή των πραγμάτων... στα 100 θα φτάσω θαυμαστή φάση... στα 110 κάθε τελεία και γραμμή θα ζει.» — Υποσημείωση Χοκούσαϊ στο Εκατόν Θέσεις του Όρους Φουτζί (1834). Αλλάξε ονόματα 30+ φορές, μετακόμισε 93 φορές, σχεδίαζε καθημερινά μέχρι τον θάνατο στα 89. Το Μεγάλο Κύμα δημιουργήθηκε στα 71.
Το κύμα του Χοκούσαϊ δεν απεικονίζει απλώς τον Φουτζί — ενσαρκώνει τη σχέση της Ιαπωνίας με τη φύση: σέβας, φόβος, ομορφία, εφήμερη φύση. Το βουνό υπομένει· το κύμα σπάει· το πινέλο του καλλιτέχνη τα συντηρεί και τα δύο αιώνια.
