Το Mount Everest δεν είναι ένα μονό σκάλα στην κορυφή—είναι πολύπλοκο βουνό με πάνω από 30 αναγνωρισμένες αναρριχητικές διαδρομές, κάθε μία με τη δική της ιστορία, δυσκολία και έλξη. Πίπτουν ευρύτερα σε δύο προσεγγίσεις: τη νότια πλευρά (Νεπάλ) και τη βόρεια πλευρά (Θιβέτ/Κίνα).
Η πιο δημοφιλής και ιστορικά σημαντική διαδρομή. Πρώτη κορυφή από τον Έντμουντ Χίλλαρυ και Τένζινγκ Νοργκαγι το 1953, ακολουθεί τον Khumbu Icefall, Western Cwm, Λοτσέ Face, South Col στην νοτιοανατολική ράχη. ωφελείται από εγκατεστημένη υποδομή (καταβαλλόμενες αλύσεις, κατασκηνώσεις, διάσωση) αλλά υπέρχει από συνωμοσιολογία.
Πρώτη κορυφή από κινεζική ομάδα το 1960. Αποφεύγει το Khumbu Icefall αλλά παρουσιάζει δικούς του κρίσιμους βραχους: τα κατακόρυφα βήματα βράχους (Πρώτο, Δεύτερο, Τρίτο Βήμα) σε έκстреμα ύψη, σκληρότερους ανέμους, και μεγαλύτερη ημέρα κορυφής. Απαιτεί κινεζική άδεια και λογιστική.
Ο τεράστιος όγκος του Everest, πολλαπλές ράχες, φάτσες και κοιλίες καλεί στην εξερεύνηση. Αλλά η εμπορική καθοδήγηση συγκεντρώνει 95%+ της κίνησης στο South Col και North Ridge. Οι υπόλοιπες διαδρομές παραμένουν τομέας των ελίτ αλπινιστών που ζητούν μοναξιά, στυλ ή πρώτες ανελκύσεις.