ΗSolo διαversalική πτήση του Τσάρλς Λίντμπεργκ το 1927 τον έκανε την πρώτη παγκόσμια μедиα κέλεμπρι. Σχεδόν ένα αιώνα αργότερα, η σημασία του παραμένει—όχι απλώς ως πιλότος, αλλά ως κάτοπτρο που αντανακλά την υπόσχεση και τον κίνδυνο της τεχνολογίας.
20-21 Μαΐου 1927: Νέα Υόρκη στο Παρίσι, 3.600 μίλια, 33,5 ώρες, μόνος στο Spirit of St. Louis. Καμία ραδιοσύνδεση, καμία αλεξίπτωτο, καμία προπομπή όρασης (δεξαμενές καυσίμου εμπόδιζαν την θέα), πλοήγηση με νεκρή λογιστική. Το βραβείο 25.000$ Όρτεγκ ήταν δευτερεύον· ο ψυχολογικός φραγμός που σπάστηκε ήταν πρωταρχικός. Η αεροναυτική μεταμορφώθηκε από σπητάκιο τολμηρών σε قابلة μεταφορά την απόαύριο. Αεροπορικές εταιρείες, αεροδρόμια, αεροπορικά ταχυδρομεία και δημόσια φαντασία ακολούθησαν.
Ο Λίντμπεργκ δεν ήταν απλώς πιλότος—ήταν μηχανικός-πιλότος. Συνέβαλεν σε:
Αεροπορικές αναγνωρίσεις 1930s: Παγωμένο κέλυφος Γκρενλανδίας, μαντοτελικές καταλήξεις (Γουκατάν), βόρειες κυκλοειδείς διαδρομές. Συνέβαλε στη χαρτογραφία, παγετωνιολογία, αρχαιολογία. Οι πτήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας στην Κίνα το 1931 οδοποίησαν τις αεροπορικές μεταφορές βοήθειας.
Μετά το 1938, ο Λίντμπεργκ προέδρευσε επιτροπές του NACA (πρόδρομος της NASA). Υποστήριξε: τυποποιημένα όργανα, μετεωρολογικές αναφορές, εκπαίδευση πιλότων, έννοιες ελέγχου αεροπορικής κίνησης. Η επιρροή του σχήμασε τον Νόμο Πολιτικής Αεροναυτικής 1938 — θεμέλιο της σύγχρονης αεροπορικής ρύθμισης.
Ο Λίντμπεργκ προσωποποιεί την κεντρική τάση του 20ού αιώνα: τεχνολογική υπεροχή εναντίον ηθικής αποτυχίας. Η πτήση του απόδειξε ότι άτομα μπορούν να αλλάξουν την ιστορία. Οι επιλογές του προειδοποιούν ότι η λαμπρότητα δεν εγγυάται σοφία. Σύγχρονες συζητήσεις για ΤΝ, γενετική μηχανική και διαστημική αποικιοποίηση ηχούν τον τεχνο-οπτιμισμό και τις ηθικές τυφλότητες της εποχής του.
Θυμόμαστε τον Λίντμπεργκ όχι παρά τις αντιφάσεις του, αλλά χάρη σε αυτές. Μας αναγκάζει να ρωτήσουμε: ποιες ευθύνες συνοδεύουν τη δύναμη να διαβαίνουν σύνορα;