Μια ηρεμή Κυριακή το πρωί στην Χονολουλού, η πορεία του 20ού αιώνα άλλαξε αναστρέψιμα. Στις 7:55 π.μ. την 7 Δεκεμβρίου 1941, το πρώτο κλάσμα 183 ιαπωνικών αεροσκαφών—μαχητικά, βομβαρδιστικά και τουρμπολοφόρα—κατέβηκαν στο Πέρλ Χάρμπορ, τη βάση του Αμερικανικού Ναυτικού Στόλου του Ειρηνικού στην Οαχού, Χαβάη. Ένα δεύτερο κλάσμα 171 αεροσκαφών ακολούθησε μια ώρα αργότερα. Σε λιγότερο από δύο ώρες, η εκπληκτική επίθεση κατέστρεψε την αμερικανική ναυτική δύναμη στον Ειρηνικό και ωθήθηκε οι Ηνωμένες Πολιτείες στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το ιαπωνικό ναυτικό σώμα, που εκτοξεύτηκε από έξι αεροπορικά πλοία που αναχωρούσαν 370 χλμ βορειότερα της Οαχού, πέτυχε απόλυτη τακτική έκπληξη. Οι πρωταρχικοί στόχοι τους: τα οκτώ θωρηκτά πλοία που δειγματογραφούνταν κατά μήκος της «Ακτής των Θωρηκτών» στο νησί Φορντ. Τέσσερα καταδύθηκαν—USS Arizona, USS Oklahoma, USS West Virginia, και USS California—ενώ άλλα τέσσερα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Το Arizona υπέστησε τη μεγαλύτερη απώλεια: μια βόμβα διατρητικού παντζέρα 800 κιλών διεπέρασε το μπροστινό αποθήκη, προκαλώντας κατακλυσμική έκρηξη που σκότωσε 1.177 ναυτικούς—σχεδόν το μισό του συνολικού θύματος 2.403 Αμερικανών.
Πέρα από τα θωρηκτά, τα ιαπωνικά αεροσκαφά στοράρισαν και βομβάρδισαν αεροδρόμια στα Hickam, Wheeler και Bellows Fields, καταστρέφοντας 188 αεροσκάφη στο έδαφος και βλάπτοντας 159 ακόμη. Σταυροφόρα, καταστρέφοντες και υποστηρικτικά πλοία υπέστησαν επίσης ζημιές. Παραδόξως, τα τρία αεροπορικά πλοία του Στόλου του Ειρηνικού—Enterprise, Lexington, και Saratoga—βρισκόταν στη θάλασσα, ένα τυχαίο συμβάν που αποδείχθηκε αποφασιστικό για τους επόμενους μήνες.
Η επίθεση ήταν η κορυφή ετών εκμετάλλευσης τάσεων. Οι εκτετασμένες πολιτικές της Ιαπωνίας στην Κίνα και τη Νότια Ανατολή—συμπεριλαμβανομένης της εισβολής του 1937 στην Κίνα και της κατοχής του 1940 στη Γαλλική Ινδοκίνα—προκάλεσαν ολοένα και σκληρότερες αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις, που culminated σε σχεδόν πλήρες εμπάργκο πετρελαίου τον Αύγουστο 1941. Αντιμετωπίζοντας στερήσεις πόρων, η ηγεσία της Ιαπωνίας επέλεξε τον πόλεμο παρά την υποχώρηση. Ο ναύαρχος Ισορόκου Γαμαμότο, ο αρχιτέκτονας της επίθεσης, ζητούσε να paralyze τον αμερικανικό Στόλο του Ειρηνικού για αρκετό χρόνο ώστε η Ιαπωνία να κατακτήσει την «Νότια Περιοχή Πόρων» (Ολλανδικές Ινδονησίαι, Μαλάια, Φιλιππίνες) και να καθιερώσει ένα αμυντικό περίμετρο.
Την επόμενη ημέρα, ο Πρόεδρος Φρανκλίν Ντελάνο Ρúzβελτ απευθύνθηκε σε κοινή συνεδρίαση του Κογκρέσου, χαρακτηρίζοντας τη 7η Δεκεμβρίου «ημερονύχια που θα ζήσει στην αδοξία». Το Κογκρέσο δήλωσε πόλεμο στην Ιαπωνία με μόνα μια ψήφου αντίθετη. Γερμανία και Ιταλία, σύμμαχοι της Ιαπωνίας στον Άξονα, δήλωσαν πόλεμο στις ΗΠΑ την 11η Δεκεμβρίου, καθιστώντας τον конфлиκτ ολόκληρο παγκόσμιο.
Η επίθεση ενώτησε έναν βαθιά διχασμένο αμερικανικό λαό. Η ισολατιστική στάση εξαφανίστηκε την ίδια νύχτα. Τα γραφεία στρατολογίας πλημμύρισαν. Η βιομηχανική παραγωγή μετατράπηκε σε πολεμική βάση με εκπληκτική ταχύτητα. Ο «κοιμώμενος γίγαντας» που ο Γαμαμότο φόβονταν ξύπνησε.
Σήμερα, το Μνημείο USS Arizona ξεκαθίζει τον βυθισμένο θωρηκτό, μια σοβαρή λευκή δομή προσβάσιμη μόνο με σκάφος. Πετρέλαιο εξακολουθεί να ανεβάζει από το حطαμ—«τα δάκρυα του Arizona»—σχεδόν οκτώ δεκαετίες αργότερα. Το Εθνικό Μνημείο Πέρλ Χάρμπορ περιλαμβάνει τα μνημεία USS Utah και USS Oklahoma, το Μουσείο Υποβρυχίων Στόλου Ειρηνικού και το Μουσείο Αεροπορίας Πέρλ Χάρμπορ στο νησί Φορντ.
Τα μαθήματα της επίθεσης διαμένουν: ο κίνδυνος των αποτυχιών πληροφοριών, ο κίνδυνος της υποτίμησης αντιπάλων, και οι βαθιές συνέπειες της στρατηγικής έκπληξης. Η 7 Δεκεμβρίου 1941 παραμένει όχι απλώς ημερομηνία αδοξίας, αλλά καθοριστική στιγμή όταν ο αμερικανικός ισολατισμός τελείωσε και το έθνος ανέλαβε τον παγκόσμιο ηγετικό ρόλο που διατηρεί σήμερα.
