Οι αποχαιρετικές συμβουλές του Γουάσινγκτον σχήμαξαν την αμερικανική διπλωματία για περισσότερο από ένα αιώνα. Βασικές αρχές:
"Είναι η αληθινή μας πολιτική να αποφεύγουμε μόνιμες συμμαχίες με οποιοδήποτε μέρος του ξένου κόσμου."
Οι συμμαχίες δημιουργούν υποχρεώσεις που μπορούν να σύρουν την χώρα σε πολέμους που δεν της ανήκουν.
Βραχυπρόθεσμες συμμαχίες για σαφείς στόχους (π.χ., άμυνα, εμπόριο) είναι αποδεκτές — αλλά διαλύονται όταν επιτευχθεί ο σκοπός.
Οι ΗΠΑ πρέπει να ενεργούν βάσει των δικών τους συμφερόντων, όχι ως δορυφόρος κανενός δυνάμεως. Η ξένη επιρροή (δωροδοκίες, προπαγάνδα, κομματική συμπάθεια) διαφθείρει την δημοκρατική αρετή.
Μην αναμέσσεστε στα εσωτερικά των άλλων κρατών. Такая παρέμβαση γεννά μίσος και αντιδραστικές πλεκώσεις.
Μένετε έξω από ξένους πολέμους. Η Διάταξη Ουδετερότητας 1793 (προς Βρετανία/Γαλλία) εφάρμοσε αυτό.
Το εμπόριο ευρυνει την ευημερία και μαλακώνει τις διενέξεις. Αλλά προστατεύετε την εγχώρια βιομηχανία από καταναγκαστική πώληση.
Αυτή η φράση (αν και όχι逐字 στην Ομιλία) συνοψίζει την προειδοποίησή του. Οδήγησε την αβεβαιότητα των ΗΠΑ να συμμετάσχουν στο Σύμβαση των Εθνών, πρώιμες συζητήσεις ΝΑΤΟ, και παραμένει σημείο αναφοράς για τους υποστηρικτές της επιφύλαξης.
Διαμάχες για συμμαχίες (ΝΑΤΟ, AUKUS, διμερείς συνθήκες), παρεμβασιμότητα, και οικονομική πολιτική εξακολουθούν να ηχούν την τάση του Γουάσινγκτον μεταξύ δέσμευσης και αυτονομίας.
