Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας: Νυχτερινό Φωτεινό Σήμα, Όχι Ημερήσιο

Ένα από τα Επτά Θαύματα, Σχεδιασμένο για Σκοτάδι

Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας (π.χ. 280–247 π.Χ.) λειτουργούσε μόνο τη νύχτα. Ήταν ένας φάρος—ο σκοπός του ήταν η ναυτιλιακή πλοήγηση στο σκοτάδι και χαμηλή ορατότητα.

Λειτουργία

• Καύσιμο: Ξύλο, πιθανώς πικρίδα πίτσας, ή έλαιο (ελιά, σουσάμι) σε μεγάλο φούρνο/καμίνιο στην κορυφή.
• Οπτικά: Ένας καμπυλός χαλκός καθρέφτης (ή מבריק μέταλλα αντανακλαστήρια) πίσω από τη φωτιά στέλλει το φως σε ακτίνα. Μερικοί λόγοι αναφέρουν φακό (απίθανο για την εποχή).
• Εμβέλεια: Εκτιμώμενη 30–50 χλμ (ορατό λόγω καμπυλότητας λόγω ύψους ~100–130 μ.).
• Ημέρα: Η ίδια η δομή υπηρέτησε ως σημείο αναφοράς ημέρας (οπτικό σημείο αναφοράς). Καμία φωτεινότητα εκπέμπεται. Ένα άγαλμα Δίας/Ποσειδώνα/Ηλίου στεφανώνει το.

Δομή

• Τρία στάδια: Τετράγωνο βάση (κυβερνητική/στρατιωτική), Οκτάγωνο μέσο, Κυλινδρικό επάνω (φανάρι).
• Κλιμάκιο για μεταφορά καυσίμων. Υδραυλική μηχανή (θρύλος) για άντληση καυσίμου.
• Σטーダ ~1.500 χρόνια. Καταστράφηκε από σεισμούς (956, 1303, 1323). Ερείπια χρησιμοποιήθηκαν για Φρούριο Qaitbay (1480).

Γιατί Όχι Ημέρα;

Η φωτιά είναι αόρατη στο φωτεινό ήλιο. Ο καπνός μπορεί να σηματοδοτεί θέση, αλλά η μορφή και το ύψος του πύργου ήταν το ημερήσιο σήμα. Το σύστημα καθρέφτη/φωτιάς ήταν για νύχτα/συννεφιά.