Η κίνηση τεκτονικών πλάκων (ηπειρωτική κίνηση) αναδιαμορφώνει τις κορυφές δασών βροχής σε εκατομμύρια χρόνια, επηρεάζοντας τα είδη μέσω:
Όσο οι ήπειροι μετακινούνται, οι κλιματικές ζώνες μετακινούνται. Τα biotope κορυφής μετακινούνται γεωγραφικό πλάτος/ύψος. Είδη ανίκανα να διασποθούν γρήγορα αντιμετωπίζουν εξαφάνιση. Η διασπορά απομονώει πληθυσμούς.
Η θέση ήπειρου αλλάζει ωκεανικά ρεύματα, μοτίβα ανέμων, βροχόπτωση. Ένα δάσος βροχής μπορεί να γίνει ξηρότερο (σαβανισμός) ή ψυχρότερο—ακατάλληλο για τα niches των ειδών.
Γέφυρες γης (π.χ. Ισθμός Παναμάς 3 εκατ. έτη) συνδέουν απομονωμένες φαύνες. Βόρειοι хищνοί εισβάλλουν νότια· νότια είδη κινούνται βόρεια. Οι ειδικοί κορυφής αντιμετωπίζουν νέους ανταγωνιστές/ хищνοί.
Πληθυσμοί χωρίζονται από ανερχόμενες θάλασσες, βουνά, ή ρήξεις αποκλίνουν γενετικά → νέα είδη (αλληλοπεριοχική σπηκίαση). Είδη κορυφής με κακή διασπορά (π.χ. απτερά έντομα, ορισμένα πουλιά) είναι ευάλωτα.
Εξειδικευμένα αλληλεπιδρώσεις γονίμωσης/διασποράς σπόρων (συκιά/συκιά ψήρες, συγκεκριμένα πουλιά/λουλούδια) σπάγονται αν χωρίσουν οι συνεργάτες.
Ζώνες σύγκρουσης (Άνδες, Ιμαλάια) δημιουργούν νέα βουνά biotope—δάση συννεφών με μοναδικές κορυφές—ωθώντας προσαρμοσματική ακτινωμή.
Η τρέχουσα γρήγορη ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή μιμείται αυτές τις βραδύ γεωλογικές δυνάμεις σε καταστροφική ταχύτητα, δίνοντας λίγο χρόνο στα είδη να προσαρμοστούν ή να μετακινούνται.
