Η Βασιλική Διακήρυξη του 1763 ξαναδιαμόρφωσε ριζικά τη διακυβέρνηση, το δίκαιο και τη γαιοκτησία στην νεαποκτηθείσα Επαρχία του Κεμπέκ. Οι διατάξεις της ήταν μίγμα βρετανικού αυτοκρατορικού σχεδίου και πραγματικής συγχώρησης, με εδαφικά διαφορετικές επιπτώσεις στους Γάλλους Καναδούς, τους βρετανικούς νεοεισερχόμενους και τα ιθαγενή έθνη.
Η Διακήρυξη αντικατέστησε το γαλλικό σύστημα σεβνιεριάλ με αγγλική ιδιοκτησία ελεύθερης καταβολής (fee simple). Οι υπάρχουσες χορήγησεις σεβνιεριάλ τιμούνταν τεχνικά, αλλά νέες χορήγησεις ακολουθούσαν βρετανικούς κανόνες—διαταράσσοντας τις αμοιβαίες υποχρεώσεις μεταξύ σεβνιέρ και σενσιταίρ που είχαν δομήσει την αγροτική ζωή. Οι βρετανικοί εμπόριοι και αξιωματούχοι ωφελήθηκαν· οι γαλλικοί κάτοικοι αντιμετώπισαν αβεβαιότητα.
Ελευθερία θρησκείας χορηγήθηκε σε όλους εκτός από τους Ρωμαϊκούς Καθολικούς—μια φανερή εξαίρεση σε μια κολωνία που ήταν 95% Καθολική. Η Καθολική Εκκλησία χάσει την νομική της θεμελίωση, οι δεκάτες έγιναν εθελοντικές, και η επισκοπή αναγνωρίστηκε. Αυτό ανάφλεξε βαθιά οργή στην πλειοψηφία Καναδών.
Το αγγλικό ποινικό δίκαιο αντικατέστησε την γαλλική Coutume de Paris. Το αστική δίκαιο παρέμεινε γαλλικό (πραγματική συγχώρηση), αλλά η ποινική μετατόπιση δημιούργησε γλωσσικά εμπόδια, άγνωστες διαδικασίες (δικαστική ομοσπονδία) και αισθήσεις αδικίας μεταξύ γαλλόφωνων.
Ένας αναδεδειγμένος Κυβερνήτης και Συμβούλιο αντικατέστησαν τη γαλλική κολωνιακή διοίκηση. Καμία εκλεγμένη βουλή δεν δημιουργήθηκε—απορρίπτοντας στους Καναδούς πολιτική φωνή. Η εξουσία ήταν συγκεντρωμένη σε μια μικρή βρετανική ολιγαρχία.
Η Διακήρυξη αναγνώρισε τον ιθαγενή τίτλο γης στα δυτικά των Απαλαχών και απήτησε διαπραγμάτευση της Κορώνας για παραχωρήσεις. Στο Κεμπέκ, αυτό εφαρμόζονταν στην περιοχή Οχάιο/Μεγάλων Λιμνών. Ωστόσο, η εφαρμογή ήταν αδύναμη· οι αποικιοί και οι σπεκουλάτες παρεμβαίνουν ελεύθερα, και η Κορώνα συχνά απέτυχε να διασφαλίσει τις δικές της κατευθυντήριες γραμμές.
Η Διακήρυξη ευνοούσε βρετανικά αυτοκρατορικά συμφέροντα και προτεστάντες αποίκους. Αν και συντήρησε το γαλλικό αστικό δίκαιο (σπάνια χάρη), ο θρησκευτικός αποκλεισμός, η διαταραχή γης και η απόρριψη αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης αποξένησαν τον Καναδό πληθυσμό—σπειρώνοντας σπόρους έντασης που θα σχήμαιναν την ιστορία του Κεμπέκ για αιώνες.
