Περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια πριν, η υπερηπειρος Παγγαία άρχισε να ραγίζει. Καθώς οι πλάκες Βόρειας και Νότιας Αμερικής κινούσαν δυτικά μακριά από την Αφρική και την Ευρασία, το χάσμα μεταξύ τους γεμίζει με νερό θάλασσας, σχηματίζοντας τον Ατλαντικό Ωκεανό. Αυτή η διαδικασία ηπειρωτικής ρήξης και διαστρωματικής διάτασης συνεχίζεται σήμερα κατά μήκος της Μησοατλαντικής Κατολίσθησης, όπου νέα ωκεανική κρούστη δημιουργείται, πλατύνοντας αργά τον Ατλαντικό κατά λίγα εκατοστά το χρόνο.
