Ο δρόμος της Αντίγκουας και Μπαρμπούντας προς την ανεξαρτησία ήταν σταδιακή εξέλιξη από την κολονική εγκατάσταση στην κυρίαρχη εθνότητα. Αγγλικοί κατακτιστές έφτασαν το 1632, ιδρύοντας μια κολονία που βασίζονταν βαριά στα φυτευτικά σάκχαρ με εργατικό δυναμικό δούλους Αφρικανούς. Η Μπαρμπούντα προστέθηκε αργότερα τον 17ο αιώνα και διαχειρίζονταν από την Αντίγκουα.
Η κατάργηση της δουλείας το 1834 ήταν στιγμιαία στιγμή, αν και η οικονομική εξουσία παρέμεινε στους φυτικούς. Ο 20ος αιώνας είδε την άνοδο εργατικού κινήματος και πολιτικής συνείδησης. Τα νησιά ενώθηκαν στην βραχυχρόνια Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών το 1958, η οποία διαλύθηκε το 1962. Μεγάλο βήμα έγινε το 1967 όταν η Βρετανία χάρισε την Κατάσταση Συμμετοχής, δίνοντας στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα πλήρη εσωτερική αυτοδιοίκηση ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο κράτησε τον έλεγχο της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής.
Τελικά, στις 1 Νοεμβρίου 1981, η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία εντός της Κοινωνίας των Εθνών, με Βερ Μπέρντ να γίνεται ο πρώτος Πρωθυπουργός. Το έθνος διατηρεί τον βρετανικό monarca ως τυπικό επικεφαλής του κράτους, εκπροσωπούμενο από έναν Γενικό Διοικητή.
