Κανένα από αυτά δεν είναι νησιά. Τα τρία είναι αλατιστά υδατικά σώματα — διακριτά σε προέλευση, χημεία και γεωπολιτική.
Τύπος: Κόλπος ωκεανού Ινδικού.
Ανάμεσα: Αφρική (Αίγυπτος, Σουδάν, Ερυθραία, Τζιμπουτί) και Ασία (Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Ιορδανία, Ισραήλ).
Κλειδί: Διάβροχος Σουέζ (βόρεια), Μπαμπ ντε Μαντεμπ (νότια). 2.250 χλμ μήκος, 355 χλμ μέγιστο πλάτος. 3.040m μέγιστο βάθος. Υψηλή αλατότητα (41‰). Κοραλλιογενείς φάραγγες. Βασική ναυτιλιακή διαδρομή.
Τύπος: Περιθωριακή Μεσογειακή Θάλασσα (Ατλαντικός μέσω Βόσπορος → Θάλασσα Μαρμαρά → Δαρδανέλλια → Αιγαίο → Μεσόγειος).
Ανάμεσα: Ευρώπη (Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία, Ρωσία, Γεωργία) και Ασία (Τουρκία).
Κλειδί: Ανόξυ κάτω από 150–200m (90% όγκος = θειώδες υδρόγονιο, καμία ζωή). 436.400 χλμ². 2.212m μέγιστο βάθος. Βασική διαδρομή εξαγωγής σίτου/ενέργειας. Σύμβαση Μόντρευ ρυθμίζει διέλευση πολεμικών πλοίων.
Τύπος: Ενδορεϊκό λεκάνη (έξοδος) — μεγαλύτερο εσωτερικό υδατικό σώμα του κόσμου. Νομικά: «θάλασσα» για πόρους UNCLOS, «λίμνη» για διαίρεση συνόρων.
Ανάμεσα: 5 ακτοφυλακικά κράτη: Ρωσία, Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Ιράν, Αζερμπαϊτζάν.
Κλειδί: 371.000 χλμ². −28m κάτω από επίπεδο θάλασσας. 1.025m μέγιστο βάθος. 1/3 αλατότητα ωκεανού. 40% παγκόσμιας αβγά τυριού (στουργιόνι βελούγκα). Τεράστιες αποθέσεις πετρελαίου/φυσικού αερίου. Σύμβαση 2018 για Νομική Κατάσταση.
«Θάλασσα» στο όνομα ≠ νησί. Ιστορική ονοματοδοσία: μεγάλα, αλάτιστα, ναυτιλιακά = «θάλασσα» στους αρχαίους γεωγράφους. Νησιά είναι χέρσος περιβαλλόμενο από νερό. Αυτά είναι νερό περιβαλλόμενο από χέρσο (ή συνδεδεμένο με ωκεανό).
Τρεις θάλασσες. Μηδέν νησιά. Κάθε ένας ένας κόσμος unto itself.
