Η «Ατλαντική περιοχή» εκτείνεται σε ιβιακό κλιματικό κλίμα. Εδώ είναι πώς οι ζώνες χλωρίδας ευθυγραμμίζονται από ακτή προς εσωτερικό και βορρά προς νότο.
Αν και τεχνικά Ειρηνικά-στρέφοντα, αυτή η ακτοπλοϊκή ζώνη (ΒΚ, Γουάσινγκτον, Ορέγον) συχνά ομαδοποιείται σε ευρείς ταξινομίες «Ατλαντικής περιοχής». Υψίλοις Πευκέδες Ντουγκλάς, Ψεύδο-τσουγά, Πικέα Σίτκα, Θούια Δυτική· χλοερό υπόστεγμα πτερίδες, μούχλια, τρίαντα.
Εσωτερική σκιά βροχής δημιουργεί πραρίες: μεγάλο μπλουστέμ, Ινδικό χόρτο, σβίτς· ανθοειδή (κώνος, μαυρομάτι, χρυσογόνιο); πλούσια αγγελοφόρα/πτηνολογική ζωή.
Ζώνη μόνιμου πάγου: μούχλια, λειχήνες, αρκτικό παπαρούνα, σαξίφραγκα, νάνος ιτέα/μπέττουλα· καριμπού, άρκτος πολαρκός, μετανάστευση πουλιών.
Δρύς, άκερ, βέττα, οξυά κυριαρχούν· εποχιακή απόφυλωση· πλούσιο υπόστεγμα (θάμνοι, ανοιξιάτικα εφήμερα); ελάφια, αρακούδες, τρανοειδή πουλιά.
Μίγματα κωνοφόρων-αποφυλλοφόρων: Πευκέδα Ντουγκλάς, Τσουγά, Πεύκο Πονδερόσα, Λάριξ + Ασπούρ, Ποπλάρ.
Αλατιέρα: σπαρτίνα, άλμυρο φυτό.
Αμμόλοφοι: αμμόχορτος, θαλάσσια ρακέτα, ηλιοτρόπιο αμμωδούς.
Θαλασσινά Δάση: ζωντανή δρύπη, κόκκινη κέδρος, μύρτια—αλατοφореτικές.
Αυτό το μωσαϊκό αντανακλά γεωγραφικό πλάτος, υψόμετρο, βροχόπτωση, και ιστορία διαταραχής.
