Ένας κοραλλιογενής έρκος είναι μια φάρα ή λόφος που χτίζεται από τη συσσώρευση σκεлетών ασβεστίου που εκκρίνουν οι κοραλλιογενείς πολύπους – μικρόskopικα θαλάσσια απλοστάθματα. Οι έρκοι μορφώνονται σε ρηχά, φωτεινά, θερμά νερά όπου οι πολύπους εγκαθίστανται σε σκληρά υποστρώματα και μεγαλώνουν σε κολωνίες.
Οι κοραλλιογενείς έρκοι είναι hotspots βιοποικιλότητας, φιλοξενώντας πάνω από 25% των θαλασσινών ειδών ψαριών. Παρέχουν τροφή, διαβιώσεις, προστασία ακτών από καταιγίδες, βρεφοκείμενα ψαριών, αποκατασκόπηση άνθρακα, πολιτιστική αξία, γενετικούς πόρους για φάρμακα, και ευκαιρίες για τουρισμό και επιστημονική έρευνα.
Κύριες απειλές περιλαμβάνουν κλιματική αλλαγή (θερμαίνουσες θάλασσες προκαλούν λευκανση, οξέωση εμποδίζει χτίσιμο σκελετού), ρύπανση (αποχετεύσεις, λιπάσματα, πετρελαιοδιαρροές), υπεραλίευση (διαταράσσει οικολογική ισορροπία), και ακτινή ανάπτυξη (αλλάζει ρεύματα, βλάπτει βιότοπο). Η προστασία των ερκών είναι κρίσιμη για την θαλασσινή υγεία και την ανθρώπινη ευημερία.
