Βιότοποι Ιπποκάμπων: Θερμά, ρηχά ακτιναία νερά σε παγκόσμιους ωκεανούς

Οι ιππόκαμποι (γένος Hippocampus) κατοικούν μετριόκλιμα, υποτρόπικα, και τροπικά ακτιναία νερά σε όλους τους μεγάλους ωκεανούς – Ατλαντικό, Ειρηνικό, Ινδικό, και ακόμη τη Μεσόγειο Θάλασσα. Ελλείπουν μόνο από τις πολικές περιοχές και τον ανοιχτό ωκεανό.

Προτιμώμενοι Μικροβιότοποι

• Πρασινάδα θαλάσσιων φυτών (eelgrass, turtle grass) — καμουφλάζ και σημεία αγκύρωσης
• Ρίζες μανγρόβων — καταφύγιο και πλούσια θήρα
• Κοραλλιογενείς έρκοι & ζώνες detritus — ειδικά για είδη associated με έρκοι
• Εστυαίες & λιμνοθάλασσες — είδη ανθεκτικά σε βρακές νερά (π.χ. H. hippocampus)
• Μακροφύτα / Sargassum rafts — πελάγικα είδη όπως H. histrix

Εύρος Βάθους

Τα περισσότερα είδη: 0,5 – 20 μ. Μερικά βαθιά είδη καταγράφονται έως 100+ μ. Είναι κακοί ναυτιλία και βασίζονται στις προσκαταληπτικές ουρές τους για αγκύρωση σε βλάστηση ή detritus.

Βιογεωγραφικά Παραδείγματα

• Ατλαντικό: H. erectus (lined seahorse) — Nova Scotia έως Αργεντινή· H. zosterae (dwarf) — Κόλπος Μεξικού, Καραϊβική.
• Ινδο-Ειρηνικό: Υψηλότερη ποικιλότητα — H. kuda, H. comes, H. bargibanti (pygmy, σε gorgonians).
• Ανατολικό Ειρηνικό: H. ingens (Pacific seahorse) — Καλιφόρνια έως Περού.
• Μεσόγειο: H. hippocampus, H. guttulatus.

Σημείωση Διατήρησης

Όλοι οι ιππόκαμποι καταγράφονται στο CITES Appendix II (εμπορεύμα ρυθμιζόμενο). Απειλές: απώλεια βιότοπου (μείωση πρασινάδας, ακτινή ανάπτυξη), παρερχομένης αλίευσης trawl, παραδοσιακή ιατρική εμπόρευση, συλλογή για ακвариούμ.