Η Σελεύκεια επί του Τίγρη (Seleucia-on-Tigris) ήταν σημαντική ελληνοστικό πόλη ιδρυμένη ca. 305 π.Χ. από τον Seleucus I Nicator, έναν από τους στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Βρισκόταν στη δυτική όχθη του ποταμού Τίγρη, περίπου 35 χλμ (22 μίλια) νοτιοανατολικά της σύγχρονης بغداد, Ιράκ, και υπηρέτησε ως πρώτη πρωτεύουσα της Σελευκιδικής Αυτοκρατορίας (312–63 π.Χ.), η οποία κυριάρχησε σε μεγαλύτερο μέρος της Μεγάλης Ανατολής. Κοσμοπολίτικο κέντρο ελληνιστικού και μεσοποταμικού πολιτισμού, είχε πληθυσμό 600.000+ στην ακμή της. Οι Ρωμαίοι την καταστρέψαν το 165 μ.Χ. κατά τον Παρθικό Πόλεμο, αλλά ανακτισθηκε και επιβίωσε έως τον 7ο αιώνα μ.Χ. Η κοντινή Κτησιφών γινόταν παρθική/σασσάνιδική πρωτεύουσα. Σήμερα, ο τόπος (Tell Umar) είναι αρχαιολογικός θησαυρός, που αποκαλύπτει γνώσεις για ελληνοστικόν αστικό σχεδιασμό, εμπόριο και πολιτισμική ανάμειξη.
