Το Κανάλι του Σουέζ (1869) ήταν ο πρωτότυπος και καταλύτης για το Κανάλι της Παnama (1914), αποδεικνύοντας ότι ένα δια-ισθμικό κανάλι ήταν τεχνικά εφικτό, οικονομικά μετασχηματιστικό και γεωπολιτικά αποφασιστικό.
Ο Φερνάνντο ντε Λεσέπς, κατασκευαστής του Σουέζ, ηγήθηκε της Γαλλικής Εταιρείας Καναλιού Παnama (1881), εφαρμόζοντας το θαλασσιαίο μοντέλο του Σουέζ. Η αποτυχία (λοιμώξεις, φθορές, χρηματοδότηση) απέδειξε ότι το θαλασσιαίο ήταν αδύνατο στην τροπική, ορεινή περιοχή της Παnama.
| Πτυχή | Κανάλι Σουέζ | Κανάλι Παnama |
|---|---|---|
| Μήκος | 193 χλμ | 82 χλμ |
| Πλάτος | 205–225 μ | 300 μ (κλείστρες 33,5 μ) |
| Κλείστρες | Κανένα (θαλασσιαίο) | 3 συγκροτήματα κλειστρών (6 θύρες) |
| Χρόνος Διαβασης | 11–16 ώρες | 8–10 ώρες |
| Μέγιστο Πλοίο (Neo-Panamax) | ~20μ κάλυμμα, 77,5μ πλάτος | 15,2μ κάλυμμα, 49μ πλάτος, 366μ μήκος |
| Κύριο Εμπόριο | Ευρώπη–Ασία | Ανατολική Ακτή ΗΠΑ–Ασία, Ανατολική–Δυτική Ακτή ΗΠΑ |
Και τα δύο κανάλια επανέφευξαν την παγκόσμια ναυτιλία, μειώνοντας αποστάσεις, κόστη και χρόνους διάβασης. Και τα δύο έγιναν γεωπολιτικά φλεγμόνα (Κρίση Σουέζ 1956· εισβολή ΗΠΑ στην Παnama 1989). Και τα δύο αντιμετωπίζουν κλιματικές απειλές (αύξηση επιπέδου θάλασσας, ξηρασία) και ανταγωνισμό (Αρκτικές διαδρομές, σιδηροδρομικοί δρόμοι).
Ο Σουέζ απέδειξε την έννοια· η Παnama τέλειωσε το μοντέλο κλειστρών για πολύπλοκο έδαφος. Μαζί, ράβουν τον παγκόσμιο ωκεανό σε ενωμένο παγκόσμιο κοινό.
