Αν και συχνά μιλάμε για τους "ωκεανούς του κόσμου" ως διακριτές οντότητες, η πραγματικότητα είναι πιο λεπτomere. Ο παγκόσμιος ωκεανός της Γης είναι ένα ενιαίο, συνεχές σώμα αλατouc νερού που καλύπτει πάνω από 70% της επιφάνειας της πλανήτης. Ωστόσο, για γεωγραφικά, ναυτιλιακά και επιστημονικά σκοπούς, αυτή η τεράστια έκταση διαιρείται συμβατικά σε πέντε κύριους ωκεανούς: τον Ειρηνικό, τον Ατλαντικό, τον Ινδικό, τον Αρκτικό και τον Νότιο (Ανταρκτικό) Ωκεανό.
Αυτά τα διαμερίσματα βασίζονται κυρίως στα ηπειρωτικά όρια, τις ιστορικές ναυτιλιακές διαδρομές και τα διακριτικά συστήματα ρευμάτων. Ο Ειρηνικός Ωκεανός είναι ο μεγαλύτερος και ο βαθύτερος, εκτεινόμενος από τον Αρκτικό μέχρι τον Νότιο Ωκεανό. Ο Ατλαντικός Ωκεανός χωρίζει τις Αμερικές από την Ευρώπη και την Αφρική. Ο Ινδικός Ωκεανός βρίσκεται μεταξύ Αφρικής, Ασίας, Αυστραλίας και του Νότιου Ωκεανού. Ο Αρκτικός Ωκεανός, ο μικρότερος και ρηχότερος, κεντρίζεται στον Βόρειο Πόλο. Ο Νότιος Ωκεανός, αναγνωρισμένος πρόσφατα (2000 από το IHO), περικυκλώνει την Ανταρκτική και ορίζεται από την Ανταρκτική Κυκλική Ρεύμα.
Παρά αυτές τις ετικέτες, δεν υπάρχουν φυσικά τείχη που τα χωρίζουν. Το νερό, η θαλάσσια ζωή και τα ρεύματα ρέουν ελεύθερα μεταξύ αυτών των λεκανών. Η έννοια του "ενός παγκόσμιου ωκεανού" τονίζει αυτή τη συνδεσιμότητα πλανητικής κλίμακας — ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της παγκόσμιας ρύθμισης κλίματος, της διανομής θερμότητας και του κύκλου του άνθρακα. Έτσι, αν και ονομάζουμε πέντε ωκεανούς για ευκολία, όλοι αποτελούν μέρος του ενιαίου, δυναμικού ωκεανικού συστήματος της Γης.
