Πρώιμη ζωή: Ο Λίνκολν βλέπε τη σκλαβιά ως αναγκαίο κακό, ηθικά λάθος αλλά δεν υπέρλευε άμεση απελευθέρωση· αντέστη την επέκτασή της.
Διαπραγματεύσεις Λίνκολν-Ντάγκλας (1858): Ονόμασε τη σκλαβιά «ηθικό, κοινωνικό και πολιτικό λάθος», ωθήθηκε για τελική κατάργηση, αλλά αναγνώρισε πολιτικούς περιορισμούς.
Προεδρία Εμφυλίου Πολέμου: Ξεκίνησε να βλέπει τη σκλαβιά ως ρίζα του πολέμου· έκδοσε την Απελευθερωτική Διακήρυξη (1863) ελευθερώνοντας σκλάβους της Κομισίας· υποστήριξε την 13η Συνταγματική Τροποποίηση.
Πρώιμη ζωή: Κρατούσε συνηθισμένα 19ου αιώνα προκαταλήψεις, πίστευε στην λευκή ανωτερότητα αλλά αντέστη στη σκλαβιά· δεν υποστήριζε κοινωνική ισότητα.
Διαπραγματεύσεις: Υποστήριξε ότι οι Μαύροι δεν είναι αναμφίβολα ανωτερικοί, υπέρλευε συμπερίληψη, όμως εξακολουθούσε να αντιστέκεται στους διαφυλετικούς γάμους.
Προεδρία: Αναγνώρισε τις ικανότητες των Μαύρων, απέδειξε μαύρους αξιωματούχους, υπέρλεξε την 13η Τροποποίηση.
Οι απόψεις του Λίνκολν άλλαξαν σημαντικά, κορυφούμενο στην κατάργηση και πιο ισορροπημένη στάση, αν και δεν απορρίψατε ποτέ εντελώς όλα τα προκαταλήψεις της εποχής.
