Η απομάκρυνση των λαών Υπεξαίρειων Αμερικανών από την περιοχή μεταξύ των Ορέων Απαλαχίων και του Ποταμού Μισισιπί προήλθε από σύγκλιση καταστροφικών παραγόντων:
Ευρωπαϊκές ασθένειες—βαρύολα, μηνιγξιά, γρίππη—αποvölkerωσαν πληθυσμούς χωρίς ανοσία, καταστρέφοντας την ικανότητα των κοινοτήτων να αντισταθούν.
Αναπτυγμένα ευρωπαϊκά πυροβολικά και τακτικές οδήγησαν σε στρατιωτικές ήττες, απώλεια κυνηγετικών εδάφων και εδαφικές παραχωρήσεις.
Το εμπόριο γούνων δημιούργησε εξάρτηση από ευρωπαϊκά αγαθά (πυροβολικά, μεταλλικά εργαλεία), καθιστώντας τις φυλές ευάλωτες στην εκμετάλλευση και μειώνοντας την αυτοαποδοτικότητα.
Χριστιανισμός, ευρωπαϊκές κοινωνικές δομές και νέα έθιμα υποέκριναν παραδοσιακές πεποιθήσεις και κοινωνική συνοχή.
Αυξανόμενοι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί ζητούσαν γεωργικά εδάφη, οδηγώντας σε συνθήκες, αναγκαστική απομάκρυνση και επιβιαστικές παραχωρήσεις εδάφους.
Αποικιστικές και αμερικανικές πολιτικές ευνοούσαν την λευκή κατοικία μέσω ειδικών περιοχών, συστημάτων μερισμού και νομικών πλαισίων που φθίναυαν την κοινωνική γαιοκτησία.
Οι εμπειρίες διαφέρουν μεταξύ εθνών· μερικοί αντέστησαν αποτελεσματικά ή διαπραγματεύθηκαν καλύτερους όρους, αλλά η συνολική πορεία ευνοούσε την ευρωπαϊκοαμερικανική επέκταση.
