Ο Grand Canyon ήταν γνωστός στους εθνοτικούς λαούς (Havasupai, Hopi, Hualapai, Navajo, Paiute, Zuni) για χιλιετίες πριν την ευρωπαϊκή επαφή. Η πρώτη καταγεγραμμένη ευρωπαϊκή θέα συνέβη τον Σεπτέμβριο 1540, όταν ο García López de Cárdenas, υπάλληλος στην εκστρατεία του Francisco Vázquez de Coronado αναζητώντας τις Επτά Χρυσές Πόλεις, έφτασε στη Νότια Περιφέρεια με μικρότερη παρέα.
Ο Cárdenas και οι άνδρες του περάσαν τρία ημέρες προσπαθώντας να κατεβούν στον ποταμό, αλλά απέτυχαν—έλλειψη νερού, υποεκτίμηση κλίμακας. Αναφέρθηκαν ποταμός «έξι πόδια πλάτος» (ο Κολοράδος είναι 300+ πόδια), αποκαλύπτοντας την παραμόρφωση προοπτικής τους. Ο Coronado απέρριψε τον φαράγγιο ως εμπόδιο· η εκστρατεία συνέχισε. Καμία Ευρωπαίοι δεν επέστρεψαν για 236 χρόνια.
Η πρώτη εξερευνητική εξέταση ήρθε το 1869: ο John Wesley Powell ηγήθηκε εννέα ανδρών σε τέσσερα ξύλινα βάρκες σε 98-ήμερο, 1.000-μίλιος ταξίδι Κολοράδου μέσω του φαράγγιου. Η επιστημονική τεκμηρίωση, φωτογραφία, και γραφή του Powell αποκάλυψε τη γεωλογία και τη μεγαλειότητα του φαράγγιου στον κόσμο, καталиζοντας την τελική του προστασία.
Ανάμεσα στον Cárdenas και τον Powell, ο φαράγγιος παρέμεινε μεγάλο το άγνωστο στους ξένους—διαβαίνοντας μόνο από εθνοτικούς λαούς, λίγους δερματοπώλες, και Μόρμον scouts. Η θέα του 1540 ήταν εφήμερη ματιά· η εκστρατεία του 1869 ήταν αποκάλυψη. Σήμερα, και οι δύο τιμάται: Cárdenas στο Desert View Watchtower, Powell στο Powell Memorial και Λίμνη Powell.
