Σε σύγκρουσεις και κρίσεις παγκοσμίως, γυναίκες και κορίτσια υποφέρουν αναλογικά περισσότερο. Τα δεδομένα είναι ξεκάθαρα: σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου, αύξηση μητρικής θνησιμότητας όταν κλείνουν κλινικές, πτώση εγγραφών κοριτσιών στα σχολεία, και αποκλεισμός από διαπραγματεύσεις ειρήνης που σχήματισαν μεταπολεμικές κοινωνίες.
Η αγνόηση φυλετικών επιπτώσεων παράγει εύθραυστες ανακαταστάσεις. Συμπεριληπτικές διαδικασίες ειρήνης είναι 35% πιο πιθανές να διαρκέσουν 15+ χρόνια (Council on Foreign Relations). Η επένδυση στην προστασία και συμμετοχή των γυναικών δεν είναι φιλανθρωπία—είναι στρατηγική σταθερότητα.