Τα γεωγραφικά σύνορα της Σιβηρίας δεν είναι καθολικά σταθερά· μετατοπίζονται ανάλογα με το αν χρησιμοποιείτε φυσική γεωγραφία, πολιτικά σύνορα ή ιστορικές περιοχές. Ωστόσο, ένα ευρέως αποδεκτό πλαίσιο περιγράφει την τεράστια της έκταση στην βόρεια Ασία.
Τα Ούραλια Όρη υπηρετούν ως κλασική διαμεριστική γραμμή μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Το δυτικό άκρο της Σιβηρίας ακολουθεί τα Ούραλια από την αρκτική ακτή דרומית μέχρι τον νότιο τερματισμό τους κοντά στην Κασπία Θάλασσα.
Το βόρειο μετώπο ευθυγραμμίζεται με την ακτή της Αρκτικής Θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών νησιών Σεβέρναια Ζεμλία, Φραντς Γιόσεφ Αρχιπέλαγος και Νέα Σιβηριακά Νησιά.
Το νότιο όριο είναι το πιο αμφισβητούμενο. Συνηθισμένα όρια περιλαμβάνουν:
Το ανατολικό όριο ακολουθεί τον υδρολογικό διαχωρισμό μεταξύ ποταμών που εκκενώνουν στην Αρκτική Θάλασσα και εκείνων που ρέουν στον Ειρηνικό. Περιλαμβάνει την ακτή του Ειρηνικού, τη Χερσονήσο της Καμτσάτκα, το νησί Σαχαλίν και τις νήσους Κουρίλες.