Οι εθνικές προναταλιστικές πολιτικές στοχεύουν στην αύξηση του αριθμού των μωρών που γεννιούνται σε μια χώρα. Η Γαλλία έχει προναταλιστικές πολιτικές από το 1939.
Η πρώτη πολιτική που στόχευε στην αύξηση του αριθμού γεννήσεων στη Γαλλία ήταν ο Κωδικός της Οικογένειας, που πέρασε το 1939. Απαγόρευσε την πώληση αντισυλληπτικών, παρείχε επιχορηγούμενες διακοπές και πρόσφερε χρήματες κινήτρες στις μητέρες να μένουν στο σπίτι με τα παιδιά τους.
Η Γαλλία χρειάζεται προναταλιστικές πολιτικές σήμερα διότι έχει γερασκόν πληθυσμό, το οποίο θα προκαλέσει προβλήματα στο μέλλον. Η ενθάρρυνση περισσότερων γεννήσεων τώρα θα αυξήσει τον αριθμό των ανθρώπων εργασιακής ηλικίας στο μέλλον, των οποίων οι μισθοί θα υποστηρίξουν την οικονομία.
Από το 2008, οι κινήτρες περιλαμβάνουν έως 40 εβδομάδες σχεδόν πλήρους μισθού άδειας μητρότητας για μητέρες που έχουν τρίτο παιδί, προτιμηματική μεταχείριση στην κατανομή κρατικών στεγάσεων, έντονα επιχορηγούμενη φροντίδα παιδιών και φορολογικά οφέλη μέχρι το νεότερο παιδί της οικογένειας να φτάσει την ηλικία των 18 ετών.
Αν και είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει και να μετρήσει τα αποτελέσματα οποιασδήποτε συγκεκριμένης πολιτικής, ο συνθετικός δείκτης γονιμότητας της Γαλλίας ήταν ο δεύτερος ψηλότερος στην Ευρώπη το 2006 στα 1,9 παιδιά ανά γυναίκα. Αυτά τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι οι προναταλιστικές πολιτικές της χώρας μπορεί να έχουν κάποιο αποτέλεσμα.
