Πολλές ιταλικές πόλεις διπλώνουν ως ανοιχτά μουσεία. Για παράδειγμα, όταν περπατάτε στη Ρώμη κατά μήκος του δρόμου μεταξύ του Κολοσσαίου και της Πλατείας Βενετίας (Piazza Venezia), μπορείτε να δείτε αγαλματιδιές, στήλες, ερείπωψεις ναών και οικόπεδα που εξυπηρετούν ως εξωτερικές εκθέσεις τόσο από αρχαία όσο και μεσαιωνικούς χρόνους. Οι στήλες είναι συνήθως μέρος κτιρίων στην Ιταλία, αν και κάποια μνημεία περιλαμβάνουν ένα μοναδικό στύλο ή στήλη ως μέρος μιας δομής που εμποδίζει ένα άτομο ή γεγονός. Άλλα μνημεία, όμως, χαρακτηρίζονται από πολλές στήλες στην σύνθεσή τους.
Πιθανώς το πιο εικονικό μνημείο σε όλη την Ιταλία που χρησιμοποιεί στήλες στο σχεδιασμό του είναι το ένα που αφιερώνεται στη μνήμη του πρώτου βασιлия της ενοποιημένης Ιταλίας, Βικτωρ Εμμανουήλ Β'. Λίγα μνημεία έχουν εστιάσει τόσο πολύ kontroversia όσο αυτό. Σχεδιασμένο από τον Τζουζέπε Σακκόνι (Giuseppe Sacconi) το 1885, οι οικοδόμοι της τεράστιας δομής κατέστρεψαν διάφορα ιστορικά μέρη, συμπεριλαμβανομένου του σπιτιού και του εργαστηρίου του Μικελάνζελου (Michelangelo), για να δώσουν στο μνημείο κεντρική σκηνή στον Λόφο Καπιτωλίου (Capitoline Hill). Η επιλογή λευκού μαρμάρου αντί για τον ρωμαϊκό τραβερτίνο που χρησιμοποιείται σε μεγάλο μέρος της περιβάλλοντος αρχιτεκτονικής έχει προκαλέσει το μνημείο να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο, αποσβένοντας τα κοντινά εθνικά θησαυρούς όπως η Ρωμαϊκή Αγορά. Οι ντόπιοι το έχουν χλευάσει καθ' όλη τη διάρκεια των ετών με παραδόξα ονόματα όπως «Γάμος Τούρτα» (Wedding Cake) ή «Μηχανή Γράψιμο» (Typewriter), αλλά είτε αγαπημένο είτε μισημένο, το κτίριο έχει κερδίσει την θέση του στην τοπική φήμη.
Οχι μακριά από την «Γάμο Τούρτα» είναι ένα μνημείο με στήλες που κρατάει τόπο τιμής στις καρδιές του λαού, παρά το σκέλετο παρελθόν του. Η Αψίδα του Κωνσταντίνου είναι ένα από τα πιο επισκεπτόμενα σημεία σε όλη τη Ρώμη. Εγέρθηκε για να γιορτάσει την ήττα του αυτοκράτορα του Μαξέντιου (Maxentius) το 312 μ.Χ. Όταν χτιζόταν το μνημείο, όμως, ο αρχιτέκτονας του έκλεψε άλλα ιστορικά μέρη για να δώσει στη δημιουργία του την καλύτερη εμφάνιση δυνατή. Αν και μερικές αψίδες δημιουργούν την ιλλούσιον στήλων στις φακέδες τους, όπως είναι η περίπτωση με την κοντινή Αψίδα του Τίτου (Arch of Titus), ο σχεδιαστής της αψίδας του Κωνσταντίνου πρόσθεσε απομονωμένες στήλες στην φακέλα αυτού του πολυτελούς masterpiece.
Μια άλλη πολυτελής αψίδα που χρησιμοποιεί απομονωμένους στύλους είναι η Αψίδα της Ειρήνης στη Μιλάνο. Η αψίδα σχεδιάστηκε αρχικά από τον Καγνола (Cagnola) για να γιορτάσει την είσοδο του Ναπολέοντα στην πόλη, αλλά αργότερα ξαναχτίστηκε και μετονομάστηκε με διάταξη του Φερδινάνδου Α' της Αυστρίας για να εμποδίζει την ειρήνη του 1815. Πέρα από τις διακοσμητικές στήλες που κατακερματίζονται από ανακλιόμενες φιγούρες, η αψίδα ξεχωρίζει από την χαλκή αγαλματιδιά του Σαντζιόργιο (Sangiorgio) στην κορυφή.
